Mentionsy

W rejonie Izabelina, Truskawia, Pociechy, Sierakowa, Lasek do niezwykłego boju.

Północno-zachodnie przedmieścia Warszawy, Puszcza Kampinoska, ona nie jest cała pokryta lasem sosnowym, częściowo to są także łąki, to są pola, to są wsie, takie jak Laski, gdzie znajduje się znany ośrodek dla ociemniałych, jak Izabelin, jak Truskaw, jak...

I ten sposób wojowania przyjął się wśród niemieckich dowódców dywizji szybkich i miał zasadniczy i fundamentalny wpływ na to, co wydarzyło się pod Izabelinem, co wydarzyło się pod Sierakowem tego pamiętnego 18 i 19 września.

Niemcy pierwszą dywizją lekką chcą jednocześnie zablokować trasę Modlin-Warszawa, zająć te miejscowości pośród lasów Puszczy Kampinoskiej, o której wspomniałem, takie jak Sieraków, jak Pociecha, jak Izabelin, jak Truskaw.

bardziej położonej na północy miejscowości Łomna czy Czosnów, dojść aż do Modlina i właściwie na takim szerokim froncie Izabelin, Łomianki, Czosnów rolować ze wschodu na zachód spotykane resztki, jak sądzą, polskich oddziałów.

Na prawym skrzydle, czyli nad Wisłą, na szosie w kierunku na Palmiry, stają dwa bataliony strzelców konnych, a bezpośrednio na zachód, w kierunku na Izabelin, Truskaw, Sieraków, rozstawia niemiecki generał jeden tylko batalion piechoty.

Niemcy nigdzie nie mogą skierować do boju więcej niż dwóch, trzech kompanii czołgów, a tak naprawdę te niemieckie czołgi walczą i pod Palmirami, i stoją w Łomiankach, i są pod Dziekanowym Leśnym, i w Izabelinie, i w rejonie Lipkowa, w rejonie Młocin.

Rozdziela to pole walki na lewe i prawe skrzydło, na szosę Warszawa-Modlin i na te miejscowości w rejonie Izabelina.

No więc generał Abraham, nie wiedząc, że część jego żołnierzy zapędziła się już do Modlina i nie wiedząc, że część jego kawalerii idzie bardziej na południe bezpośrednio na Izabelin, a więc idzie tymi leśnymi dróżkami, chce wyjść na trasę dobrą drogową na szosę Modlin-Warszawa i przejść przez Łomianki i Łomiankami dotrzeć do Warszawy, dojść na Bielany.

W godzinach popołudniowych 18 września decyduje się, że skoro nie szosą przez Łomianki wejdzie do Warszawy, to wejdzie właśnie przez Izabelin.

Czyli wyjdzie z kompleksu leśnego, wejdzie do takich miejscowości jak Truskaw, Pociecha, Sieraków, Izabelin, Laski i stąd już bezpośrednio przez Wólkę Węglową, przez Młociny dotrze do Warszawy.

No i już 18 września, kiedy jeszcze obie strony, to znaczy i dowódca niemieckiej dywizji, i dowódca polskiej grupy operacyjnej skupiają się na szosie Modlin-Warszawa, bardziej na północy, to te kilka kilometrów bardziej na południe, na tym obszarze lesisto-piaszczystym, zderzają się już ze sobą elementy tych pułków polskiej kawalerii, które szły na Izabelin bezpośrednio przez Puszczę i lewe skrzydło I Dywizji Lekkiej.

Niemcy mają na tym obszarze w rejonie Izabelina jeden zasadniczo batalion strzelców konnych z 4 Pułku, mają de facto półtora bataliona czołgów, ale mają problem.

Atakujemy nieprzyjaciela w kierunku na Laski, na Izabelin, na Truskaw.

Czyli I Dywizja Lekka bardziej musi już myśleć o tym, że za chwilę zostanie zmiażdżona o Wisłę i zostanie odcięta, bo jeżeli Wojsko Polskie zdobędzie Izabelin i jeżeli dojdzie do Wólki Węglowej,

My chcieliśmy zdobyć szosę na Łomianki i też nam to nie wyszło, ale przekierowuje generał Abraham siły główne bardziej na południe w kierunku na Izabelin.

Skraca ten odcinek, żeby zagęścić bataliony bezpośrednio w rejonie Łomianki-Izabelin.

Pierwsza dywizja niemiecka lekka stoi pod tym Izabelinem, pod tymi laskami, pod tą Dąbrową, blokując ruch naszej grupy kawalerii.

Ale mało tego, dzięki temu zaangażowaniu pod Izabelinem, pod Laskami, pod Sierakowem, dzięki temu, że niemiecka I Dywizja Lekka wycofała się znacznie bardziej na południe, generał Kutrzeba z elementami 15-25 Dywizji Piechoty, on ma 20 września de facto wolną drogę do Warszawy właśnie przez Łomianki.

W rejonie właśnie Palmiry, Sieraków, Izabelin.

I ten bój pod Izabelinem, Sierakowem, Laskami, czy szerzej bitwa na wschodnich obszarach Puszczy Kampinoskiej.