Mentionsy

Koniec końców Jerzego Potockiego zastąpił Jan Ciechanowski, akredytowany w marcu 1941 roku.

I wtedy prezydent Stanów Zjednoczonych rozmawiał z ambasadorem Janem Ciechanowskim, kiedy ten akredytował się w Stanach Zjednoczonych.

I wtedy Roosevelt zaprezentował wobec Ciechanowskiego de facto to, co będzie mu towarzyszyć przez całą II wojnę światową.

Prezydent Roosevelt, który był głową państwa amerykańskiego, zasugerował Ciechanowskiemu,

Polski ambasador mógł tylko pomóc, nie mógł zaszkodzić, ale jednocześnie na podnoszone przez Ciechanowskiego kwestie wschodnie.

Pamiętajmy, kiedy Ciechanowski przyjechał do Waszyngtonu, Amerykanie kończyli już koncepcję Lend-Lease'u.

Ale Ciechanowski natrafił na mur relacji polsko-radzieckich, mimo że wtedy Związek Radziecki był nadal państwem w relacjach pozytywnych z Niemcami.

Nie dość, że przysłali tutaj tego Jana Ciechanowskiego, który jest antyrosyjski, to Polacy sami generałowi Sikorskiemu, własnemu premierowi, własnemu naczelnemu wodzowi robią coś takiego, że chcą wbić klin w wielką koalicję antyniemiecką, bo tak nienawidzą tych Rosjan?

Więc ambasador Ciechanowski ma audiencję u prezydenta Stanów Zjednoczonych w tych pierwszych dniach barbarosy, kiedy amerykańscy analitycy zastanawiają się, czy Związek Radziecki przetrwa czy nie.

I wtedy ambasador Ciechanowski przychodzi do Roosevelta i słyszy od prezydenta, dogadajcie się z ZSRR.