Mentionsy

I tam właśnie wysłano asa radzieckiego wywiadu, majora Wasylija Michajłowicza Zarubina.

Zarubin był nieformalnym władcą obozu.

I major Zarubin wyraźnie zapisał się w pamięci polskich oficerów.

Zarubin potrafił w to grać.

Do Starobielska skierowano zespół pod dowództwem kapitana Jefimowa, ale Zarubin był najważniejszy.

Zarubin w międzyczasie po zbrodni katyńskiej będzie wysłany do Stanów Zjednoczonych, gdzie razem ze swoją żoną rozpocznie złożoną grę celem wykradzenia amerykańskich tajemnic atomowych.

że zapamiętali doskonale majora Wasylija Michajłowicza Zarubina.

Zarubin w jakimś zakresie musiał opuścić Stany Zjednoczone w roku 1944 przede wszystkim ze względu na swoją grę operacyjną, która została wykryta.

Historie starań majora Zarubina o pozyskanie agentów i typowanie współpracowników władzy radzieckiej.

Jaką rolę w tym wszystkim odgrywał major Zarubin?

Zarubin zaprasza ich na indywidualne, prywatne rozmowy.

Nie miejmy złudzeń, major Zarubin jest ideowym czekistą, ale ma, powiedzmy, francuskie maniery.

A jednocześnie Zarubin jakby buduje opis psychologiczny swoich ofiar.

Ale jednak radzieccy śledczy, na czele z Zarubinem, oni próbują stworzyć obraz, że można się będzie w nowej ewentualnej Polsce urządzić, a jak nie w Polsce, jeżeli jej nie będzie, to w Internacjonalistycznym Związku Radzieckim, w Polsce jako Radzieckiej Republice.

No ale czy Zarubin sugerował polskim wieńcom, że jeżeli się nie zgodzą na współpracę ze Związkiem Radzieckim, no to czeka ich śmierć?

Zarubin stosuje tylko coś, co możemy określić jako marchewkę.

Ale Zarubin gra swoją grę.

Z drugiej strony mamy prawdziwego Majora Zarubina.

Natomiast, co ciekawe, w postać Majora Zarubina wciela się Aiden Gillen, znany choćby z Gry o Tron, a zatem międzynarodowa obsada.

Zarubin taki nie był i nie jest także taką postacią w filmie.

W mojej ocenie, zresztą z racji postaci, historycznie osadzonej postaci, Major Zarubin, grany przez Aidena Gillena, ten film kradnie.

Skoro major Zarubin może jeździć do Berlina, do Waszyngtonu, a teraz siedzi w Kozielsku, no to chyba jest najlepsza rekomendacja, że może wyciągnąć wybitnego muzyka.

A zatem tytułowy pojedynek to jest pojedynek porucznika Karola Grabowskiego, wybitnego pianisty i majora NKWD Zarubina.

No to mamy dzisiaj te relacje, te nieliczne relacje, najwięcej z Kozielska jak powiedziałem, które pokazują pewien rodzaj niezłomności polskich jeńców i pokazują to, że misje ludzi takich jak Zarubin albo takich jak Jefimow, nie tyle co były z góry skazane na niepowodzenie, ale trafiali śledczy NKWD.

Możemy tutaj patrzeć na ten obraz bezpośrednio jako na pojedynek Grabowskiego z Zarubinem.

Szczególnie polecam analizę postaci Majora Zarubina.