Mentionsy

Ci ludzie trafiają do więzień, ci ludzie trafiają do obozów, żołnierze, oficerowie Wojska Polskiego trafiają formalnie do obozów jenieckich, które kontroluje NKWD.

Był oficerem NKWD, który przesłuchiwał, który badał polskich oficerów.

NKWD-ista Ukraińca, który wtedy w Kozielsku robił specjalizację, jeśli wolno mi tak powiedzieć, ze spraw polskich.

Najważniejsi agenci NKWD, polscy oficerowie pochwyceni w 1939 roku, polska elita, niewojskowa, społeczna i wreszcie cień Katynia, który nad tym wszystkim wisi.

I już w roku 1943 Waszyngton wiedział, że wysoko postawiony diplomata to w rzeczywistości oficer NKWD, agent i szpieg.

Nagle pośród NKWD-zistów pojawia się wykwintny major.

Wedle zachowanych relacji zimnego, w jakimś zakresie okrutnego, nkwdzistę o niezwykle czarujących manierach, który prowadzi grę operacyjną, a zatem nie mówi prawdy, nie mówi całej swojej wiedzy o kimś, kogo przesłuchuje.

A zatem tytułowy pojedynek to jest pojedynek porucznika Karola Grabowskiego, wybitnego pianisty i majora NKWD Zarubina.

No to mamy dzisiaj te relacje, te nieliczne relacje, najwięcej z Kozielska jak powiedziałem, które pokazują pewien rodzaj niezłomności polskich jeńców i pokazują to, że misje ludzi takich jak Zarubin albo takich jak Jefimow, nie tyle co były z góry skazane na niepowodzenie, ale trafiali śledczy NKWD.

A wśród zamordowanych wiosną 40 roku przez NKWD byli także choćby wybitni polscy sportowcy.

Niezłomności polskich oficerów, w dużej mierze oficerów rezerwy w radzieckich obozach NKWD.