Mentionsy

Koncepcja samodzielnego rodzaju broń, koncepcja gdzie obok wojsk pancernych istnieć będą specjalne wojska przeciwpancerne łączące w sobie trochę czołgi, kawalerię i klasyczną obronę przeciwpancerną w jednym.

I Amerykanie, szukając tego idealnego rozwiązania z początku, stawiali na relatywnie niewielkie armaty przeciwpancerne, kaliber 37 mm.

Z zewnątrz będzie miał wyglądać jak zwykły czołg, ale nie będzie czołgiem.

I pojawia się tak zwany projekt T49, bo w armii amerykańskiej wozy prototypowe, projekty są oznaczone jako T, a wozy, które przyjęto do uzbrojenia jako M.

Tak więc to był niszczyciel czołgów, który nie był osadzony w doświadczeniach M2, M3, M4, tylko był czymś absolutnie nowym.

A zatem T-49 z armatą 57 mm wyewoluował w T-67 z armatą 75 mm.

A przecież już w opracowaniu jest docelowa armata o charakterze przeciwpancernym, kaliber 76 mm.

I no nie może być tak, że w przyszłości, mówi dowództwo Korpusu Niszczycieli Czołgów, w przyszłości armia w wojskach pancernych dostanie Shermana z armatą 76 mm o lepszych parametrach przeciwpancernych, niż my będziemy mieli starą 75 mm.

M4 był świetnym czołgiem.

Był kompletnie czymś nietypowym.

Więc to było pomyślane niezwykle ciekawie pod względem logistycznym.

I cecha charakterystyczna wspólna Panzer I i M18 jest taka, że niemalże ze wszystkich stron, niemal we wszystkich miejscach ten kadłub jest taki sam.

I to stanowiło problem.

Tylko armia, jak już powiedziałem, stała tailoryzmem i fordyzmem.

I ten Sherman z 75, czy z hałbicą 105 mm, on jest ważniejszy niż Sherman z armatą 76 mm.

No i Amerykanie stwierdzili, że M10 jest wystarczający, ale docelowo to oni chcą mieć M10, ale z armatą 90 mm.

I w ogóle tak naprawdę M18 w większej skali pojawił się na froncie zachodnim dopiero w roku 45, bo w roku 44 od czerwca do grudnia to wprowadzono do walki tylko 8 batalionów M18 na froncie zachodnim.

Tak, w 1944 roku widzimy ten 603, 602, 609, 638, 704, 705, 811 i ten przedziwaczny 827 Batalion Niszczycieli Czołgów na froncie zachodnim.

No i miał przeciętne uzbrojenie i to jest kluczowe, to był gwóźdź dotrąbny dla M18, bo on wchodzi do walki praktycznie równolegle z Shermanem z armatą 76 mm.

Z racji swojej uniwersalności, a bardzo wyspecjalizowany, stworzony w jasnym doktrynalnie założeniu M18, okazał się być jednak czymś za bardzo wyspecjalizowanym.