Mentionsy

Tak, czyli z perspektywy Klausewica wyczerpanie walką.

Dla Klausewica celem wojny nie jest zniszczenie przeciwnika w rozumieniu całego jego państwa, tylko osiągnięcie jakiś często ograniczonych zamiarów.

A zatem w koncepcji wojny Klausewica mamy wojnę, której celem jest przetrwanie i można odnieść zwycięstwo broniąc się w wymiarze strategicznym, męcząc przeciwnika do takiego poziomu i do takiego etapu, aż on zaniecha walki.

Stąd właśnie w opinii Klausewica obrona jest silniejszą formą, ale ma charakter negatywny, bo jest bierna.

W II wojnie światowej przebieg tej wojny całkowicie zakwestionował pogląd Klausewica, że obrona jest formą silniejszą o celu negatywnym, natarcie zaś formą słabszą, ale za to przynoszącą wyniki pozytywne.

że zgodnie z ideą Klausewica wypracują sobie obronę na tyle silniejszą nad potencjalnym atakiem nieprzyjaciela, że będą w stanie zmęczyć go, narzucić mu wojnę w takich kategoriach, że on odpuści, że Amerykanie będąc świadomi jak wielkie koszty muszą ponieść, aby zwyciężyć Japończyków, w Azji zrezygnują.

I wracając na koniec do punktu wyjścia do Klausewica, do jego traktatu o wojnie.

W koncepcji Klausewica walkę toczą dwie podobne pod względem możliwości i zdolności strony.

Było możliwe właśnie dlatego, że alianci zdecydowali się na totalną inicjatywę na wszystkich polach, na wielodomenową inicjatywę strategiczną, operacyjną i taktyczną, że byli nieprawdopodobnie agresywni w swojej koncepcji walki, że nie mogli obrońcy w postaci Japończyków i Niemców spełnić oczekiwania Klausewica, aby broniący się zadawał w obronie wielkie straty atakującemu.