Mentionsy

Pod koniec II wojny światowej, dzięki podbojom, dzięki zmianom sojuszy, Armia Czerwona zyskała wielu nowych sojuszników, których siły zbrojne liczyły łącznie blisko 2 miliony ludzi pod bronią.

No bo tam, w powszechnej opinii, walczy przeciwko Niemcom tylko Armia Czerwona.

Zostaje wyzwolona Francja, a na wschodzie Armia Czerwona wkracza na obszary polskie.

Wbrew pozorom, Armia Czerwona przez cały okres wojny z Hitlerem pełnymi garściami czerpała z pomocy sojuszniczej.

I oczywiście Armia Czerwona w sposób absolutny brała na siebie główny ciężar do pewnego momentu walki lądowej z Niemcami.

Były siły zbrojne przede wszystkim robotniczo-chłopska Armia Czerwona.

Natomiast w Europie Armia Czerwona de facto żadnych sojuszników nie miała, kiedy II wojna światowa się zaczęła.

Tak czy inaczej, do 22 czerwca 1941 roku na obszarze Europy de facto Armia Czerwona nie miała żadnych wojsk sojuszniczych do dyspozycji i wydawało się, że takich wojsk specjalnie nie potrzebuje.

Armia Czerwona wkroczyła do Warszawy, no to wówczas mogłaby do tej Warszawy wkroczyć Polska Dywizja Armii Czerwonej.

Ale mimo różnego rodzaju tego typu mniej lub bardziej poważnych zabiegów, do 22 czerwca 1941 roku, jak powiedziałem, Armia Czerwona de facto nie miała żadnych wojsk sojuszniczych na obszarze Europy do swojej dyspozycji.

Armia Czerwona pomimo klęsk rosła w siłę.

Armia Czerwona musiała kontrolować olbrzymie terytoria.

Innymi słowy, Armia Czerwona nie mogła skoncentrować wszystkich swoich sił tylko do walki z Niemcami, podobnie jak Niemcy nie mogli skoncentrować wszystkich sił tylko do wojny z Rosjanami.

Armia Czerwona w roku 1943 nie odczuwa żadnego wyraźnego wsparcia operacyjnego z racji tego, że jakiś tam batalion czy brygada czechosłowacka bierze udział okazyjnie w walkach, czy nawet z racji tego, że polska jedna dywizja piechoty w pasie jakiejś armii przez kilka dni toczy uporczywe boje.

Oczywiście Armia Czerwona rozbiła wojska rumuńskie w sierpniu 1944 roku, wzięła dziesiątki tysięcy jeńców, których popędzono na wschód.

Rumunię kontroluje Armia Czerwona, ale jest tam rodzaj dwuwładzy i Armia Rumuńska ma teraz nadal pod dowództwem tych samych starych królewskich rumuńskich oficerów walczyć przeciwko Niemcom i Węgrom.

Jeżeli Armia Czerwona tam dotrze.

Armia Czerwona nie musi wysyłać dużego komponentu na obszar Jugosławii jesienią 1944 roku, zimą 1945 roku.

Armia Czerwona siłami zasadniczymi przetacza się przez Rumunię w kierunku na Węgry.

A zatem Armia Czerwona korzysta z wysiłku Armii Fińskiej i w wymiarze operacyjnym Finowie skutecznie wspomagają Armię Czerwoną na dalekiej północy.