Mentionsy

Jeżeli Żukow, Kuzniecow, Chruszczow budują określony obraz 22 czerwca 1941 roku np.

Generał Żukow ma po zakończeniu odpraw na Kremlu udać się na front południowo-zachodni.

Przyjeżdża generał Żukow, jest znowu Malenkov, Mikojan, Kaganowicz, Woroszyłow, jest Wyszyński, Kuzniecow.

Są Timoszenko, jak powiedziałem, Szaposznikow, Woroszyłow, Żukow.

Oczywiście Timoszenko i Żukow natychmiast smażą pierwsze dyrektywy.

No bo poniekąd oczywiście była, ale to, że ten ludobójca miał swoje przewiny, wcale nie znaczyło, że ci mniejsi, którzy też mieli krew na rękach, ten Żukow, ten Chruszczow i im podobni, że oni byli lepsi tego 22 czerwca 1941 roku.

Zaginiony marszałek Kulik, generał Pawłow Zdrajca, Budionny, Żukow, nieradzący sobie, tracący całe armie i fronty.

Dla Chruszczowa, dla Żukowa po 1953 roku zaskoczony, strachliwy, załamany Stalin był potrzebną figurą retoryczną w budowaniu nowych ośrodków władz.