Mentionsy

Że Niemcy kierując dywizję piechoty naprzeciwko nacierającej całej armii pancernej nieprzyjaciela powinni skazać ją na zagładę.

I nacierały w pierwszym rzucie radzieckiej II Armii Pancernej dwa korpusy.

pod Radzyminem i Wołominem, a VIII Korpus Pancernych Gwardii, walczący bardziej zachowawczo, będący centralnym korpusem Armii Pancernej w natarciu.

Tak naprawdę armii pancernej grupującej się na wschód od Dęblina nakazano w ciągu de facto 24-48 godzin z podstawy wyjściowej na tym obszarze dotrzeć do Warszawy.

Niemniej dowódca, a właściwie pełniący obowiązki dowódcy Radzieckiej 2 Armii Pancernej, generał major Aleksiej Radziejewski, bo formalnie dowódca armii generał Bogdanow został ranny w walkach o Lublin, został odwieziony do szpitala w ZSRR.

W związku z czym lewe skrzydło II Armii Pancernej też wisiało w próżni.

musiał działać bardziej asekuracyjnie niż stojący na prawym skrzydle III Korpus Pancerny, który mógł uderzyć, mając świadomość, że z jednej strony może liczyć na czołgi Popowa, a z drugiej strony, bardziej na wschód, na prawym skrzydle całej radzieckiej II Armii Pancernej, koniec końców, w kolejnych dniach spodziewać się można nadejścia sił własnych.

aż po siedlce, nie tylko siłami II Armii Pancernej, ale także siłami XI Korpusu i II Korpusu Kawalerii Gwardii.

I przyjmując bitwę, czy raczej inicjując bitwę, realizując wytyczne dowódcy frontu, pełniące obowiązki dowódcy radzieckiej armii pancernej.

Więc to, że dowództwo niemieckiej 73 Dywizji Piechoty postanowiło działać przede wszystkim na osi Szosy Lubelskiej, a dowództwo radzieckiej 2 Armii Pancernej działać na wschód od osi Szosy Lubelskiej sprawiło, że tego 27 lipca 1944 roku setki radzieckich czołgów nie rozjechały tej niemieckiej Dywizji Piechoty.

Cofały się jeszcze jakieś kolumny zdezorganizowanych jednostek tyłowych niemieckiej 4 Armii Pancernej.

Tak nie należy Armii Pancernej kierować do natarcia w warunkach zupełnego braku rozpoznania sił nieprzyjaciela.

Rozwiedka szczebla armii, właśnie II Armii Pancernej.

Drugiej armii ogólnowojskowej bardziej na północy i czwartej armii pancernej bardziej na południu.

W tym czasie sztab radzieckiej II Armii Pancernej sądzi, że w Garwolinie nie ma nikogo i że zasadniczo korpusy pancerne Radziejewskiego przetoczą się przez powiat w natarciu na Warszawę.

Mało tego, wysłali od razu transportery opancerzone dywizjonu rozpoznawczego dywizji Hermann Gering bardziej na południe i one 20 kilometrów na południe od Garwolina zderzyły się tego 26 lipca z elementami 5 Pułku Motocyklowego i 87 Batalionu Rozpoznawczego 2 Armii Pancernej.

I to był bój spotkaniowy jednostek rozpoznawczych, tak 9 Armii ze strony Niemców, jak i 2 Armii Pancernej ze strony Rosjan.