Mentionsy

Pojedyncze niemieckie bataliony piechoty wzmocnione pod działami dywizji Hermann Göring znajdowały się na pozycjach wysuniętych kordonowej linii obrony o szerokości 45 kilometrów.

27 lipca 1944 roku do Garwolina, niewielkiego miasta pod Warszawą, wjechały czołgi VIII Korpusu Pancernego Gwardii, wypierając stamtąd pododdziały niemieckiej 73 Dywizji Piechoty.

I to starcie pod Garwulinem jest bardzo interesujące, dlatego że to jest właściwie, można by powiedzieć, bój spotkaniowy elementów dywizji piechoty z ugrupowaniem wojsk zmechanizowanych poziomu Korpusu Pancernego Armii Czerwonej.

No i można by sądzić, że zderzenie się dywizji piechoty na mimo wszystko otwartej przestrzeni z korpusem pancernym nieprzyjaciela wskazuje dywizję piechoty na porażkę, a nawet na rozbicie.

Otóż nie udało się pod Garwolinem unicestwić sił zasadniczych niemieckiej dywizji piechoty.

Dywizji Piechoty.

Ona działała dokładnie tak, jak mówią o działaniu nieprawidłowo dywizji piechoty polskie regulaminy z lat 30 XX wieku.

No i tak się nietypowo złożyło pod koniec lipca 1944 roku, że ta niemiecka 73 Dywizja Piechoty, rozstawiona w kordon, czyli tak jak nasze dywizje w 1939 roku, rozrzucona na wielkiej przestrzeni, zaatakowana przez masę czołgów nieprzyjaciela, bo w pewnym momencie nad pozycję tej dywizji ruszyło około 400 czołgów i dział pancernych Armii Czerwonej.

I to dało szansę 73 Dywizji Piechoty.

agresywne działania dowódcy III Korpusu Pancernego za cenę dużych strat doprowadziłyby do rozbicia niemieckiej 73 Dywizji Piechoty w Garwolinie i na linii obronnej rzeki Wilgi.

A VIII Korpus Pancerny Gwardii powolutku i ostrożnie zbliżył się do Garwolina, wydał całodniową bitwę, można powiedzieć bój, niemieckiej 73 Dywizji Piechoty, oskrzydlił ją, częściowo przełamał jej pozycję, po czym zalekł na noc.

Więc to, że dowództwo niemieckiej 73 Dywizji Piechoty postanowiło działać przede wszystkim na osi Szosy Lubelskiej, a dowództwo radzieckiej 2 Armii Pancernej działać na wschód od osi Szosy Lubelskiej sprawiło, że tego 27 lipca 1944 roku setki radzieckich czołgów nie rozjechały tej niemieckiej Dywizji Piechoty.

Czyli jak widzimy ta tajemnica sukcesu obrony 73 Dywizji Piechoty w dużej mierze wynika z zamierzeń planowania nieprzyjaciela, a także poniekąd ze sztuki wojennej, z właściwego wykorzystania wojsk pancernych.

I rozdzwoniły się także dzwonki w kwaterach dopiero co rozkładanej w rejonie Warszawy 73 Dywizji Piechoty.

Czyli Niemcy 23 lipca zaczęli wykorzystywać poszczególne elementy 73 Dywizji Piechoty do obsadzenia Warszawy z kierunku południonowschodniego.

Jeden z oficerów 73 Dywizji Piechoty, Otto Fiering, pisał tak.

To nie jest budowanie zwartej pozycji obronnej dywizji piechoty, to jest rozrzucenie jej wachlarzem od Wisły po Latowicz, bo trzeba bronić ujścia Wilgi, trzeba bronić linii rzeki Wilgi, trzeba bronić Garwolina, ale trzeba jakoś

Może także dlatego, że oprócz tej dywizji piechoty mieli też dywizję Hermann Göring.

Dywizji Piechoty, wie, że wysłać dywizję takim wachlarzem to szaleństwo.

Wzmocnić 73 Dywizję Piechoty pierwszymi pododdziałami Dywizji Hermann-Gering, a jednocześnie zacząć ją rozładowywać w Warszawie, bo część transportów dojechała koleją aż do Garwolina.

Więc ta 73 Dywizja Piechoty, chcąc nie chcąc, wzmocniona pod oddziałami Dywizjonu Rozpoznawczego Dywizji Hermann Göring, pierwszymi, które przybyły już do Polski.

Niechętnie, jeśli chodzi o dowództwo 73 Dywizji Piechoty.

wzmocniony baterią lekkich dział piechoty, armatami przeciwpancernymi, plutonem saperów, plutonem transporterów opancerzonych jednego ze szwadronów rozpoznawczych dywizji Hermann Göring, baterią artylerii ciężkiej Hermanna Göringa, armatami 88-metrowymi, został przesunięty do Garwolina.

Jeden batalion niemieckiej piechoty można było przerzucić samochodami do Garwolina, tak jak inny batalion tej dywizji pojechał bronić Siedlec w pasie zupełnie innej armii, ale zasadnicze siły niemieckiej 73.

Dywizji Piechoty tego 26 lipca na piechotę i konno maszerowały w kierunku na Garwolin, na Parysów, na Latowicz.

Rzekę Wilgę na zachód od Garwolina obsadziły pododdziały Batalionu Rozpoznawczego 73 Dywizji Piechoty.

duża część niemieckiej 73 Dywizji Piechoty była w domarszu.

Pojedyncze niemieckie bataliony piechoty wzmocnione pod działami dywizji Hermann Göring znajdowały się na pozycjach wysuniętych kordonowej linii obrony o szerokości 45 kilometrów.

Ta bitwa zaczęła się w pasie obrony 73 Dywizji Piechoty, w pasie natarcia VIII Korpusu Pancernego Gwardii bardzo ślamazarnie.

Dywizji Piechoty.

Dywizji Piechoty.

Pierwszy jej etap, pierwsze starcie, to zderzenie się niemieckiej niepełnej dywizji piechoty z radzieckim korpusem pancernym.