Mentionsy

To jest 2 i 3 Dywizja Pancerna, tak zwane dywizje ciężkie o strukturze pułkowej, 1 i 30 Dywizja Piechoty, a więc dwie najlepsze dywizje piechoty armii amerykańskiej w II wojnie światowej.

No więc Amerykanie szli do tego Aquisgranu najlepszym wojskiem, które mieli silnymi dywizjami pancernymi i doskonałymi dywizjami piechoty.

Centralnie 3 Dywizja Pancerna, podzielona na zespoły bojowe, na skrzydłach, na skrzydle lewym 1 Dywizja Piechoty, na skrzydle prawym 9 Dywizja Piechoty.

Trzecia dywizja pancerna została wzmocniona grupami bojowymi pułkowymi zarówno z dziewiątej, jak i z pierwszej dywizji piechoty, a więc przemieniła się w taką silną, wzmocnioną dywizję pancerną, właściwie w dywizję kombinowaną.

Na jej prawym skrzydle w las Hirtgen zaczęła przenikać 9 Dywizja Piechoty, podczas gdy amerykańska 1 Dywizja Piechoty doszła w rejon miasta Stolberg.

Teraz nieamerykańska 9 Dywizja Piechoty, bardziej na południe, na prawym skrzydle, a więc odwrotnie w kierunku na jaki jest Akwisgran, musiała poszerzać włamanie, zdobywać kolejne wsie wewnątrz lasu Hirtgen i eliminować tam znajdujące się bunkry drugiej pozycji linii Zygfryda, linii wału zachodniego.

Bo amerykańska pierwsza dywizja piechoty, która była na lewym skrzydle włamania Collinsa, oddała część sił do trzeciej dywizji pancernej i nacierała na wschód.

Amerykańska 1 Dywizja Piechoty rozciągnięta na wiele kilometrów swoim lewym skrzydłem jedynie blokowała miasto, które sprawiało wrażenie, że może być silnym punktem oporu, ale w połowie września w ogóle praktycznie zniszczyło.

Było tam kilka batalionów ze 116 Dywizji Pancernej, z jednostek obrony krajowej, ale gdyby tylko amerykańska 1 Dywizja Piechoty nie atakowała na Stolberg, a na Akwisgran, w połowie września miasto byłoby amerykańskie.

Słaba, rozbita 353 Dywizja Piechoty nie była w stanie utrzymać się w tym rejonie.

Amerykańska 1 Dywizja Piechoty stała kilometr na południe od Akwizgranu, dwa kilometry na południowy zachód od Akwizgranu.

Tym młotem miał być XIX Korpus I Armii, a przede wszystkim doborowa 30 Dywizja Piechoty.

Amerykańska 30 Dywizja Piechoty nacierała bezpośrednio na Akwisgran m.in.

Ale 2 Dywizja Pancerna i 30 Dywizja Piechoty od północy nacierały na Akwisgran.

8 października ograniczone działania zaczepne wznowiła 1 Amerykańska Dywizja Piechoty od południa, a przede wszystkim od południowego wschodu, bo celem Amerykanów było zamknięcie Akwizgranu w okrążeniu, wyjście na wschód od miasta.

Dywizja Piechoty zamiast z całością sił nacierać bezpośrednio na południe, coraz więcej swoich pododdziałów musiała kierować bezpośrednio frontem na wschód i odpierać niemieckie przeciwuderzenia.

Dywizja Piechoty połączyła się z 1.

Zdobyła go amerykańska 1 Dywizja Piechoty.

Największe straty poniosła jednak nie ta dywizja amerykańska, która zdobyła Akwisgran, tylko ta, która szła na północ od niego, czyli 30 Dywizja Piechoty.

Pierwsza Dywizja Piechoty w tym ostatniej fazie walki miała około 1300 wyeliminowanych, z czego 1200 stanowili ranni.