Mentionsy

Druga rewolucja, gdzie wkład Kaleckiego jest o wiele bardziej znany, to była rewolucja keynesowska, mianowicie całe

Na ile jakby te jego myśli były zbieżne, a na ile były różne od tego co znamy z Keynesa?

To było nowe podejście, do którego Kalecki i Keynes doszli mniej więcej w tym samym czasie.

Niestety to jest pojęcie, które Keynes nie bardzo jasno przedstawił w swojej ogólnej teorii.

To są zupełnie całkiem niespójne pojęcia, które jednak i Kalecki i Keynes w swój sposób

Pani profesor, bo my mówiliśmy o tym, że to powstało, te idee Kaleckiego i Keynesa w podobnym czasie, ale jeżeli popatrzymy na daty, to chyba tak nie do końca było, prawda?

Natomiast profesor Keynes wydał swoje dzieło, ogólna teoria,

I stąd cała zasługa dotycząca teorii cyklu koniunkturalnego została przypisana profesorowi Keynesowi.

I tutaj mało tego, teoria Kaleckiego obejmuje szersze zagadnienia w stosunku do teorii Keynesa.

No ale dość powiedzieć, że oczywiście Keynes też nie doczekał się Nobla.

To było to, że w latach trzydziestych byłam... To jest nieprawda, że Keynes wymyślił makroekonomię.

Keynes się borykał z tym, Keynes napisał własną książkę o tym, The Treatise on Money, ale to jest poważna książka, ale w pewnym sensie to było bardziej dynamiczne, ujęcie dynamiczne.

W ogólnej teorii Keynes odrzucił tę teorię.

Kalecki, Keynes się nie rozliczył z tym.

Natomiast Keynes chociaż nie rozliczył się z tą teorią, ale Keynes miał bardzo kompleksową teorię pieniężną, ale ta teoria się nie liczyła z

Keynes był na ogół, teoria Keynesowska była, jeśli chodzi o metodologię, to była metodologia równowagi krótkoodkresowej albo

A czy coś wiemy na temat relacji Kaleckiego i Keynesa?

Czy coś wiemy, jak Keynes zareagował, jak zapoznał się z pracami Kaleckiego?

Keynes nie mógł zrozumieć rozumowanie Kaleckiego.

Keynes nie mógł tego zrozumieć.

Gillian Robinson to zrozumiała, ale... I tłumaczyła Keynesowi.

Tak, próbowała tłumaczyć Keynesowi.

Keynes w końcu to odrzucił, bo sam...

Keynes był wydaje mi się za bardzo, no wiemy, że Keynes się interesował różnymi rzeczami, nie tylko teorią.

Geoffrey Harcourt mi opowiedział taką historię, że wyjeżdżali tam na weekendy do Tilton, do tego pałacyku, gdzie Keynes uciekał na odpoczynek na weekendy.

Ale Keynes tam jeździł razem z Kahnem i tam przedyskutowali wszystkie te pomysły, teorie, koncepcje, które się znajdują w ogólnej teorii.

Keynes dał Khanowi bilet do Tilton w trzeciej klasie, a sam wszedł do pierwszej klasy na podróż do Tilton.

Ale mimo tego Geoffrey Harcourt mi powiedział, że Keynes był dobrym człowiekiem.

Keynes was a good man.

Ale Keynes wykazywał się właśnie szlachetnością, bo mimo że...

Więc Keynes, Keynes, Keynes i teraz to jest taki przypadek, jakże często mamy do czynienia z sytuacją, kiedy naukowcy siedzą w bańkach, to znaczy tolerują tylko te osoby, które podzielają ich poglądy, a te osoby, które mają inne poglądy są spychane w różnych okresach, różnie to się układa.

A Keynes był otwarty jednak na nowe idee, na nowe pomysły i nawet jak tego, tak jak pan profesor pisze w swojej książce, nie do końca rozumiał i korzystał z pomocy pani profesor Robinson.

Jest jego, też on wykazywał, to go łączy moim zdaniem z Kaleckim, taka troska o ludzkość, bo jeżeli weźmiemy słynny esej Keynesa, Ekonomiczne perspektywy dla naszych wnuków, to to jest proszę Państwa, uwaga, uwaga, napisane w 19, znaczy opublikowane w 1930 roku, a więc w ponurym roku wielkiego kryzysu 29-33.

I to jest wizja Keynesowska gospodarki na 100 lat.

Polskie Towarzystwo Ekonomiczne opublikowało taką monografię Keynesa Współczesność i nadal zbieramy komentarze do tego eseju, bo etap prawdy się zbliża.

Na świecie też się ta dyskusja odbywa, ale właśnie to jest pokazane wiara Keynesa w ludzi, która jest wiarą chyba

Profesor Greiber, ten od pracy zbędnej, napisał, że Keynes się wcale nie pomylił, tylko zarządzający gospodarką niemądrze zarządzają, rozwijając całą masę pracy zbędnej.

No właśnie, ten wątek też jest chyba ciekawy tutaj, bo rozmawiamy o Keynesie Kaleckim, już taka pobieżna zestawienie prac Keynesa i Kaleckiego.

No u Keynesa w ogólnej teorii to trudno, no jeden wzór chyba tam kiedyś znalazłem i to jeszcze nie jego, bo to Fischera.

I to może oczywiście tłumaczyć, że Keynes miał problem ze zrozumieniem Kaleckiego.

Keynes został uznany za geniusza XX wieku.

Keynes jako geniusz XX wieku.