Mentionsy

Jest to Joel Mokyr, połowa nagrody i druga połowa wspólnie dla Philippa Aghiona oraz Petera Howitta.

Natomiast model oczywiście jest w całości zasługą tegorocznych noblistów Aghiona i Howitta.

Prace opublikowano zaledwie dwa lata wcześniej niż praca Aghiona i Howitta, także to było w tym momencie bardzo aktywnym tematem badawczym i tam ta dyskusja była otwarta.

Są modele, które niwelują pewne niedostatki tych oryginalnych modeli Romera czy Aghiona Howitta, na przykład tzw.

W modelu Aghiona Howitta nie jest zawsze za mało, bo jest ten przeciwstawny efekt, w zależności od parametrów czasem ten przeciwstawny efekt jest na tyle silny, że może być w zdecentralizowanej gospodarce za dużo innowacji z punktu widzenia dobrobytu.

Powstały tak zwane modele semi-endogenicznego wzrostu, gdzie żeby tempo wzrostu mogło być podtrzymane i tempo postępu technologicznego mogło być podtrzymane, to musiał systematycznie wzrastać odsetek pracowników badawczo-rozwojowych w populacji inaczej niż u Romera czy u Aghiona Howitta, gdzie jakby stała liczba naukowców mogła przekładać się na stały wzrost w długim okresie, więc to są długofalowo inne implikacje.