Mentionsy
Jak zaplanować rozwój miasta? O urbaniście Krystynie Olszewskim z Piotrem Wolińskim
Polski architekt i urbanista Krystyn Olszewski na przełomie lat 60. i 70. XX wieku brał udział w opracowaniu Planu Koncepcyjnego Sinagpuru. Prace podjęto w związku z ogłoszeniem niepodległości Singapuru i potrzebą zapanowania nad gwałtowną urbanizacją. W tym projekcie przyglądamy się projektowaniu w większej skali i w szerszym kontekście czasowym. Czy faktycznie można zaplanować rozwój miasta i wpłynąć na kierunek jego rozwoju za pomocą projektów urbanistycznych? Czy historia działalności projektowej Olszewskiego w Singapurze może być inspiracją do dziś? W jaki sposób urbaniści i urbanistki kształtują nasze życie i jaka jest ich współczesna rola? Rozmawiamy z Piotrem Wolińskim, architektem i kuratorem wystawy „Singapur. Krystyn Olszewski: Miasto, Urbanistyka, Przyszłość”. Więcej o wystawie: https://niaiu.pl/dzialalnosc/singapur-krystyn-olszewski/ Rozmowę poprowadziła Marta Baranowska. Realizacja i produkcja podcastu: Zespół Działu Komunikacji i Promocji Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. Dziękujemy i do usłyszenia!
Szukaj w treści odcinka
Jeszcze należy dodać, że tutaj Singapurczycy po dziś dzień szczycą się tym i chwalą, że planowanie i w ogóle organizacja ich państwa jest...
Ja rozumiem, że celem było ukształtowanie, a tak na przykład, w ten sposób to opisują sami Singapurczycy, że chodziło o zbudowanie państwa, zbudowanie gospodarki, zbudowanie narodu.
I w sumie troszeczkę jeszcze wcześniej, jako że Singapur był kolonią brytyjską, Brytyjczycy w momencie kiedy zaczęli się powoli wycofywać, Singapurczycy zaczęli przejmować władzę, stawać się bardziej samodzielni.
Za to z drugiej strony Singapurczycy mam wrażenie, że to co mają, to o to dbają szczególnie.
Natomiast Singapurczycy zawsze sobie próbują z tym
Radzić i to też jest taki charakterystyczny rys Singapuru, że wszędzie Singapurczycy starają się zbudować przez zadaszenia cienie albo tworzą klimatyzowane przestrzenie, które no tu już być może nie jest to element, który jest dla mnie szczególnie atrakcyjny, natomiast pozwala moim zdaniem i to jest o tyle pozytywne, że pozwala miastu funkcjonować przez
Singapurczycy nie muszą się chować przed tym słońcem i czekać po 10 godzin na to, aż to słońce zajdzie i klimat będzie odpowiedni do tego, żeby mieszkać, pracować, wypoczywać.
Niewątpliwie też widać, że Singapurczycy dbają o to, jak wygląda to miasto, to znaczy dbają o każdy detal, próbują zadbać, myślę, że między innymi z tego względu, że tej przestrzeni mają niewiele, to tą przestrzeń chcą wykorzystać najlepiej, jak się da, co też w jakiś sposób jest tym wspólnym rysem, to znaczy tego, jak powstawał ten plan koncepcyjny, jak to planowanie u nich wygląda.
Ostatnie odcinki
-
Czym jest archikultura? Z Dorotą Wantuch-Matlą ...
23.01.2026 16:24
-
Jak zaplanować rozwój miasta? O urbaniście Krys...
08.12.2025 15:55
-
Kim była Stanisława Sandecka-Nowicka? Rozmowa z...
10.07.2025 16:14
-
Kacper Kępiński o wystawie „Humanistyczny moder...
31.05.2025 11:04
-
Mozaika. Reportaże | Hel
25.03.2025 00:00
-
Mozaika. Reportaże | Zakopane
04.03.2025 00:00
-
Usłysz ADE 2.6 | Dialog z otoczeniem. O edukacj...
05.01.2024 11:40
-
Usłysz ADE 2 | 5 Rytm miasta, Miasta rytm
27.07.2023 15:51
-
Podcast NIAiU 10 | Wystawy i targi międzynarodowe
30.06.2023 10:42
-
Usłysz ADE 2 | 4 Sztuka edukacji
12.06.2023 10:40