Mentionsy

Był to anonimowy pacierz do króla jego mości, adresowany do Zygmunta III Wazy.

Druga sprawa, że będziemy mówili o Rokoszu od doby panowania Zygmunta III, a więc mniej więcej 1606-1609, bo dopiero na tym Sejmie mówimy o amnestii dla Rokosza.

Zygmunt III miał godnego przeciwnika, bo pamiętajmy, że tym przeciwnikiem był kanclerz Wielkiej Koronnej, hetman Wielkiej Koronnej Jan Zamoyski i z całym swoim stronnictwem.

Początki były trudne, sam Zygmunt III cenił sobie bardziej przecież koronę dziedziczną, szwedzką, króla Szwedów, gotów i wandaly, od korony elekcyjnej.

A więc był to ruch, który de facto sprzeciwiał się tutaj pewnym reformom związanym z wzmocnieniem władzy wykonawczej Zygmunta III.

Czyli inaczej mówiąc, mamy tu część szlachty i część senatorów, znaczną część, która poparła Zygmunta III w tej konfrontacji między majestatem a szlachtą.

Jeśli pierwszy rokarz kończy się tym, że Rzygmunt III wycofuje się ze swoich planów wzmocnienia władzy królewskiej w Rzeczypospolitej, to jednak na polu działań wojennych, czyli na polu walki, on wygrywa.

Tu Zygmunt III doskonale zdawał sobie sprawę, że należy te masy szlachty po jednej i po drugiej stronie czymś zająć.

Nie wszyscy, bo jedynie Janusz Radziwiłł listownie przeprosił Zygmunta III za udział w Rokoszu.

Ale po drugiej stronie mamy prawie 40 senatorów, które aktywnie popierają stronę przeciwną Zygmunta III.

Te kilkanaście lat udowodniło, że jednak Zygmunt III, mimo utraty korony, mimo szwedzkiej, mimo że Rzeczpospolita została wypchnięta, wprowadzona w nowy konflikt o inflanty z Szwecją, to mimo wszystko szereg sejmów wskazywało na pewną próbę

Przeszliśmy troszkę przez nasze dzieje od czasów Zygmunta III Wazy, przez takie troszkę mniej znane oblicza historii Polski.