Mentionsy

One nie były silne, ale one zwiastowały nadciągającą burzę i wtedy to otoczenie Jaruzelskiego już skoczyło mu do gardła i powiedziało generale nie ma wyjścia.

To się pojawiło po raz pierwszy w wystąpieniu nieco wcześniejszym z lata 88 generała Jaruzelskiego.

Ale było to na tyle ogólne i skompromitowane, że było jasne dla Jaruzelskiego i jego otoczenia, że na tym się dłużej nie da jechać.

I tutaj oczywiście symbolem tych, jak ich złośliwie nazywano po stronie Solidarności, bezpartyjnych bolszewików był oczywiście Jerzy Urban, jeden z najbliższych współpracowników generała Jaruzelskiego, który nie był członkiem PZPR aż do jesieni 89, czyli mógł kandydować i kandydował z okręgu w Warszawie

Tam był premier Rakowski, generał Kiszczak i cała galeria innych ważnych postaci, z wyjątkiem Jaruzelskiego, który nie kandydował, miał być prezydentem.

I tu się pojawił problem z wyborem Jaruzelskiego, bo część z tych posłów powiedziała, że nie będą głosować na Jaruzelskiego.

Tak, jeszcze może zdążymy powiedzieć parę słów na temat wyboru prezydenta Jaruzelskiego, no pierwszego, czy nie, nie pierwszego prezydenta, pierwszego prezydenta Polski, Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, tak, pierwszego.

Dobrze, zostawmy na chwilę generała Jaruzelskiego na boku.