Mentionsy

Chyba tak, bo zawsze dawał odpowiedzi, choćby tłumacząc, dlaczego nad Wisłą nie było wieprzowiny, albo też kto w okresie PRL mógł obić.

Wówczas miała formę kawału politycznego, bo nie był tylko przypadek PRL-u, te kawały polityczne były dużo, dużo...

Druga rzecz bardzo istotna, w czasach PRL do lat 90. zasada w restauracjach była taka, że menu było pisane z reguły na maszynie i w czasie dnia, kiedy różne potrawy się kończyły, po prostu kelner wykreślał z tej listy kolejne potrawy, tak żeby klient, który dostaje menu, wiedział co jeszcze zostało, co można zjeść.

Tworzy się bardzo ciekawy zespół redakcyjny pisma lokalnego, co prawda pod kwaratelą PZPR-u, ale na początku lat 90. wydaje na przykład kawały polityczne z tego PRL-u.

To też jest chyba trochę tak, że w dziennikach, w pamiętnikach, przede wszystkim chyba w dziennikach osób prowadzących jakoś tam aktywne życie, życie publiczne także czasem, w PRL-u takie dowcipy kawały znajdziemy.

Natomiast w latach PRL-u ludzie inaczej te skróty odczytywali.

Czy to jest tak, że wolność słowa, jaką mamy w naszym kraju, jaką mamy w III RP, ona oczywiście podlega pewnego rodzaju ograniczeniom, natomiast co do zasady jest prawdziwą wolnością, a nie tym, co nam takim erzacem wolności, tej wolności w PRL-u przed rokiem 1989 w naszym kraju po prostu nie było?

Mam wrażenie, że te z PRL-u były bardziej wysublimowane niż te późniejsze, ale gdyśmy popatrzyli na rynek wydawniczy, to jeszcze przez całe lata 90.,

Takie wydanie w PRL-u było możliwe, ale na takie bardzo neutralne tematy.

Na przykład w PRL-u wydawano tomiki o żartów o Fiacie 126P.