Mentionsy

Wymieniłbym na pewno dwóch, związanych zarówno z Uniwersytetem, jak i z tym Instytutem, jak i ze Szkołą Nauk Społecznych, która tam powstała, gdzie prowadzono seminaria, a mianowicie Wiktora Sukienickiego i Stanisława Swianiewicza.

A Wiktor Sukienicki prowadził badania z zakresu, nazwalibyśmy to filozofii prawa.

I Sukienicki właśnie inspirując się tym Kelsenem, twierdząc, że jest właśnie ta teoria, czy to prawo pisane i prawo, które rzeczywiście istnieje, rzeczywiście jest wykonywane, że to są dwie różne rzeczywistości,

Książka, którą mam tutaj przed sobą, Stalinowska koncepcja państwa, napisana przez Franciszka Ancewicza, ucznia Sukienickiego, która została wydana w przeddzień niemalże wybuchu II wojny światowej, ona zachowała się w oryginale w ośmiu egzemplarzach.

Druga sprawa, to są ludzie, którzy znaleźli się w różnych obozach w Rosji, bo to nie jest tylko właśnie Swianiewicz, ale to jest Sukienicki, to jest cała plejada jeszcze innych osób.

Znowu Sukienicki tutaj jest świetnym przykładem, bo on jest traktowany jako osoba, która mogłaby na emigracji właśnie stworzyć taki ośrodek sowietologiczny.

I przez parę miesięcy Sukienicki nawet nim kierował.

W budżecie, kiedy zaplanowano tą komórkę Sukienickiego, kiedy pojawiło się, że są pieniądze przeznaczone na kompletowanie biblioteki sowietoznawczej, natychmiast Sukienicki zwrócił uwagę, że to nie może w ogóle figurować jako tego rodzaju punkt, bo natychmiast alianci zwrócą na to uwagę i zapytają się, dlaczego

Więc Sukienicki sobie z tego zdawał sprawę, politycy szybko się o tym przekonali, że po prostu nie można w ten sposób działać, no i ta komórka natychmiast uwiędła.

Wydawałoby się, że osoby takie jak Sukienicki, Swianiewicz, że oni w tym momencie powinni na Zachodzie zostać potraktowani jako najważniejsi doradcy, osoby, które są słuchane i których radzą się wszyscy politycy brytyjscy, amerykańscy, francuscy, wszyscy, którzy chcą czegoś się dowiedzieć o Związku Sowieckim.

Druga rzecz jest taka, że korzystanie teraz z wiedzy Sukienickiego, który prowadził śledztwo w sprawie Katynia, kiedy uznawano, że Katyn nie jest zbrodnią sowiecką, no już samo w sobie było ryzykowne, bo trzeba by było wtedy przyznać, że to jest ekspert, który coś wie.

Tak, na pewno Sukienicki miałby zupełnie inny pogląd.

W takim wywiadzie jeszcze z Piotrem Wandyczem, kiedy pytałem go o Sukienickiego, Wandycz opowiadał, że Sukienicki miał problem, żeby dostać pracę na Harwardzie, jak wyjechał do Stanów Zjednoczonych, a wynikało to z tego, że Sukienicki niestety sowietologów zachodnich uważał za niełuków.