Mentionsy

Czas bratobójczych walk o władzę, niszczenia najstarszych miast Rusi, ściągania Haraczy w imieniu Mongołów, a także pierwsze w historii konflikty Moskwy z Litwą i Inflantami.

Sytuację tę wykorzystał władca Moskwy, pierwszy ze słynnych moskiewskich Iwanów, który przyjął na siebie rolę osoby, która w imieniu Mongołów zbierała haracz ze wszystkich ruskich ziem.

Przełomowym momentem w karierze Iwana, a tym samym w historii Moskwy, był bunt przeciwko Mongołom, podniesiony w roku 1327 przez mieszkańców pobliskiego Tweru, czyli właśnie stolicy jednego ze starszych, ongiś potężnych księstw Rusi.

Oni właśnie wzięli najszybsze młode rumaki, a galopem uciekli do Moskwy, a z niej do Ordy.

Rebelia przeciw Mongołom jest szansą dla władcy Moskwy.

Tak, aby czytelnik nie odczuwał do pokonanego rywala Moskwy żadnej sympatii.

Po zniszczeniu Tweru kolejnym potencjalnym rywalem Moskwy była Republika Nowogrodu.

Podporządkowanie Republiki Nowogrodu stało się więc jednym z głównych celów Moskwy, do którego konsekwentnie dążyli potomkowie Iwana.

Tak oto wielki książę Moskwy i wszystkie jego oddziały wymaszerowały przeciw posiadłościom Nowogrodu Wielkiego.

Zarzut latynizmu dotyczył naprawdę sojuszu z krajami Zachodu, który miał wspomóc słabsze państwo broniące się przed dominacją Moskwy.

Reprezentanci najwybitniejszych rodzin miejskich zostali siłą przesiedleni do Moskwy bądź innych miast jej podległych.

Taki sam los spotkał zresztą także jego następcę, arcybiskupa Siergieja, którego Moskwa usunęła z urzędu mniej niż rok po jego wyborze i uwięziła w klasztorze Świętej Trójcy na północny wschód od Moskwy.

Nie wahał się też uwięzić swego brata, Andrzeja, gdy ten przybył do Moskwy, a także jego synów, Iwana i Dmitra.

Agresja wobec sąsiadów miała na celu wyniesienie Moskwy i uczynienie z niej centrum nowego imperium, nowego cesarstwa.

Był on jednocześnie jednym z najbardziej krwawych władców Moskwy, z którego rozkazu dokonano rzezi mieszkańców Nowogrodu Wielkiego.