Mentionsy

Nic dziwnego, że wielki mistrz Konrad von Rothenstein poproszony o to, by został ojcem chrzestnym Jagiełły, odmówił, nie przyjmując też zaproszenia na wesele i koronację nowego władcy.

Przy wsparciu najbliższej rodziny Jagiełły, brata stryjecznego Witolda i najmłodszego rodzonego brata Świdry Giełły, Krzyżacy zajmują upragnioną ziemię.

Już w 1388 roku wysłannicy Jagiełły uzyskali uznanie przez papieża małżeństwa litewskiego księcia z Jadwigą i poparcie dla chrystianizacji Litwy.

Właśnie tam, a dokładnie w okolicy Kozienic na zlecenie Jagiełły przygotowywana była największa niespodzianka tej kampanii.

Tuż po przekroczeniu Wisły wojska Jagiełły połączyły się z armią Witolda.

15 lipca armia Jagiełły wyruszyła niemal o świcie.

Zanim jednak do Jagiełły przybędą posłańcy z mieczami i rozlegnie się wojenna wrzawa, zatrzymajmy się na chwilę, by policzyć siły wielkich przeciwników.

Armia Jagiełły i Witolda była znacznie liczebniejsza.

Czas zresztą podwójnie działał na korzyść wojsk Jagiełły.

Poranne słońce miało więc świecić wojskom Jagiełły w oczy.

Jeszcze pewnie nie przebrzmiały słowa nieformalnego hymnu, gdy wojsko Jagiełły ruszyło do natarcia.

Wojska Jagiełły i Witolda natomiast musiały być wyczerpane ciężką, wielogodzinną bitwą.

Polacy odzyskali tylko ziemię dobrzyńską, Litwini żmudź, ale tylko do końca życia Witolda i Jagiełły.

Wielka wojna i grunwaldzki tryumf namacalnych korzyści Polsce nie przyniósł i zapewne zarzuty o zbyt małe zyski Jagiełły mają swoje uzasadnienie.