Mentionsy

No i wreszcie, czemu Jagiełło, wódz nad wodze, mający stóp zakon, zwycięstwa nie wykorzystał?

Władysław Jagiełło w całej Wielkiej Wojnie z Krzyżakami wykazał się prawdziwym geniuszem i doprowadził do złamania potęgi państwa, które wówczas należało do najnowocześniejszych w Europie.

W 1386 roku, gdy Jagiełło wstępował na polski tron, krzyżakom zaczął się palić grunt pod nogami.

Ofensywa krzyżacka opierała się na tezie, że Litwa nadal jest państwem pogańskim, podobnie jak Jagiełło jest bardziej poganinem niż chrześcijaninem.

Sam Jagiełło co prawda parł do wojny, ale stanął przed poważnym dylematem, bo jak pisał kronikarz, polscy doradcy zdecydowanie ją potępiali i z największą gorliwością zabiegali, by nie doszło do jej wybuchu i rozszerzenia.

Ledwie Jagiełło zdążyło otworzyć list od von Jungingena, a już wojska zakonne wkroczyły na polskie ziemie.

Jagiełło potrzebuje więcej czasu na mobilizację.

Jak informował poseł zakonu, Jagiełło przysłał władca angielskiemu cztery ogiery, prosząc go o niewspieranie krzyżaków.

Jagiełło Zawor też rozejm z Wielkim Księstwem Moskiewskim oraz przymierze z Mołdawią.

Jagiełło, Witold i Mikołaj Trąba, ówczesny podkanclerzy.

Jagiełło z bitwą się więc nie spieszył.

Jagiełło więc celebrował każdą kolejną czynność.

Do tego momentu Jagiełło realizował plan wojny z chirurgiczną precyzją i odnosił same sukcesy.

Jedna sugeruje, że Jagiełło, w końcu Litwin, nie chciał zbytnio wzmacniać Polski.

Jagiełło ani na chwilę Litwinem być nie przestał.

Lecz Jagiełło te warunki odrzucił.

Do pokonania było około 130 kilometrów, a Jagiełło pod Malbork dotarł 10 dni po bitwie.

19 września Jagiełło zwija oblężenie.