Mentionsy

Jarosław S., pseudonim Masa, świadek koronny, którego zeznania pogrążyły Słowika.

Ten niedługi fragment ustawia nam chyba doskonale stosunek Słowika do masy.

Mówimy oczywiście o książce Słowika, skarżyłem się grobowi.

Państwo, którzy słuchali skarg Słowika skierowanych do grobu, o których opowiadałem w poprzednim odcinku, wiedzą, że rzeczywiście Słowik ma lub miał tę skłonność do jakiegoś hiperbolizowania.

Rodzi się pytanie, dlaczego masa poszedł z tą robotą akurat do Słowika.

Za nim prawdziwa odpowiedź słowika to jeszcze jego pytanie do masy.

Wtedy wpada do niego przyjaciel z Lublina, zwany przez słowika Kajtusiem, przez masę Kajtkiem, który mówi mu, że są pieniądze do zgarnięcia.

I tak zakończyła się współpraca Słowika z tajnymi służbami obcego wywiadu, a potem opisał to w książce.

Czemu masa nie lubi słowika?

W przeciwieństwie do Słowika, której Masie poswieńca całe rozdziały w swojej książce, co już pokazaliśmy, a pokażemy jeszcze w jednym z następnych odcinków, Masa nie postawił Słowika nigdy w centrum swojej narracji.

Ksywa Słowika wprawdzie pojawia się wielokrotnie w wypowiedziach masy, ale zawsze jako postać drugo lub nawet trzecią planowa.

Jak wspominaliśmy w odcinku o młodości Słowika, kiedy to opowiedzieliśmy sobie o tej przemianie z wesołego, kochającego życie Jędrka w Gita o ksywie Słowik, miał on tę przypadłość, że trafiał na nieprzychylne mu sytuacje, które przysparzały mu kłopotów.

Pierwszym przyjacielem Słowika, który według masy wprowadził go do Pruszkowa, zapoznał z Wierchuszką i umożliwił karierę w pruszkowskiej organizacji, był niejaki Kaban, czyli Zygmunt R., zwany przez prasę Bolem.

Ale wielce prawdopodobne, że chodziło o to drugie znaczenie, bo pan Jarosław opowiada dalej, że Bolo poznał Słowika gdzieś podczas odsiadki i panowie przypadli sobie do gustu.

Masa potwierdza zatem niejako, że ze Słowika był oszust i złodziej.

Massa jako światek koronny pogrążył Słowika.