Mentionsy

Pierwsze podejrzenie Al Capone.

Al Capone, gangster i oportunista.

To właśnie historię Ala Capone i prohibicji dziś usłyszycie.

Al Capone i Chicago.

Przed wami Al Capone.

Alphonse Gabriel Capone, pseudonim Scarface, człowiek z blizną, urodzony w 1899 roku, siódme z dziewięciorga dzieci włoskich imigrantów z Neapolu.

Al Capone wyglądał inaczej niż stereotypowy, chudy, uliczny cwaniak.

Al Capone imał się różnych zajęć.

Al Capone potrafił czytać ludzi jako twarte książki, dostrzegać ich słabość i strach.

W owym czasie Al Capone miał zaledwie 21 lat i wciąż mieszkał w Nowym Jorku.

Al Capone dołączył do Johnnego Torrio w Chicago niedługo później.

Capone rano odwiedzał magazyny, po południu rozmawiał z dostawcami, wieczorem objeżdżał kluby, w których alkohol lał się z butelek bez etykiet.

A u jego boku, u jego boku znalazł się Al Capone.

Z dnia na dzień stał się niekwestionowanym liderem organizacji, a u jego boku stanął Al Capone.

Po rekonwalescencji spakował walizki, wrócił do Nowego Jorku i przekazał całą kontrolę nad organizacją swojemu wychowankowi, Alowi Capone.

Al Capone przejął gotowe imperium.

Tu możemy też pokusić się o stwierdzenie, dlaczego Al Capone był inny niż pozostali gangsterzy epoki prohibicji.

Al Capone wiedział też, kiedy należy grać fair według zasad, a kiedy trzeba pokazać siłę.

fundował jadłodajnie dla ubogich, w rezultacie dla części mieszkańców Chicago Al Capone stał się niemal Robin Hoodem, symbolem sprzeciwu wobec skorumpowanego i nieskutecznego systemu.

Najpoważniejszym rywalem Caponego był wspomniany już George Bugs Moran, twardy, uparty przywódca irlandzkiego gangu z północnej części miasta.

Zarówno Capone, jak i Moran kilkakrotnie wymykali się śmierci dosłownie o włos, a każdy taki epizod tylko zaostrzał konflikt.

Al Capone.

Oficjalnie jednak Capone był w tym czasie daleko od miejsca zbrodni.

Powiązania ala Capone z przestępstwem.

Wydawałoby się, że Al Capone pozostanie nietykalny.

Nie ma, rzecz jasna, konkretnych kalkulacji z tamtych czasów, ale szacunki mówią, że Al Capone zarabiał około 100 milionów dolarów rocznie, co oznacza na dzisiejsze kwoty około 1,5 miliarda dolarów przy przeciętnych rocznych zarobkach obywatela Ameryki rzędu 2000 dolarów w 1928 roku.

Dla jednych był to powrót do normalności, dla innych początek nowej ery, ale dla Ala Capone był to wyrok.

Al Capone był untouchable, nietykalny.

Krok po kroku rozpracowywali a la Capone.

W ciągu kilku miesięcy tego schyłkowego okresu prohibicji zamknęli dziesiątki wytwórni, zarekwirowali tysiące litrów alkoholu i sparaliżowali transport Imperium Capone.

Al Capone jednak wciąż był dla policji i prokuratury jak duch.

Dlatego ostatecznie to nie Elliot Ness i jego głośne, medialne akcje posłały Caponego za kratki.

To było dokładnie to, czego potrzebowali, by zdjąć z Al Capone maskę nietykalnego bossa i zamienić go w zwykłego przestępcę.

Dalsze losy Al Capone potoczyły się szybko.

Tak też w Atlancie Al Capone miał w swojej celi własne meble, a także dostęp do dużo lepszego jedzenia.

Dla władz federalnych był to jednak dowód, że w Atlancie Capone nadal jest królem, choć bez królestwa.

W Alcatraz Capone stał się numerem 85AZ.

Wolność Al Capone była jednak daleka, a jakby tego było mało, zaczęło sypać się jego zdrowie.

Wedle lekarzy, pod koniec pobytu w Alcatraz, Al Capone był pod względem intelektualnym jak ośmioletnie dziecko.

Al Capone zmarł 25 stycznia 1947 roku na skutek udaru mózgu.

Ale choć odszedł Capone, a prohibicja się skończyła, to to, co po niej zostało, miało kształtować Amerykę i cały świat jeszcze przez dekady.