Mentionsy

Ten odcinek powstaje w odpowiedzi na maila Magdy, która napisała Mam czworo dzieci.

Jeśli mamy do czynienia z trojgiem dzieci, z jakąś taką nieparzystą liczbą, no ale trójka tutaj najmocniej, najczęściej się pojawia, no to możemy się spodziewać, że tam będzie się działo, będzie iskrzyło i będzie cały czas sprawdzane, czy jestem tak samo ważny jak ona, on, jak inni.

Chociaż oczywiście może być tak, że mamy sztamę najstarsze z najmłodszym, a to średnie jest gdzieś tam.

Więc to jest naprawdę ważne, żeby się przy tym zatrzymać i się uporać z tym, chociażby po prostu rozdzielając siebie i mówiąc, ok, dobra, włącza mi się poczucie bezsilności, jakiejś beznadziei, skąd to mam?

żeby sprawdzić, czy to dziecko, które teraz gdzieś tam przychodzi, mówi, mamo, oni się nie chcą ze mną bawić, czy ono się czuje bezsilnie i beznadziejnie, czy ono jest trochę rozżalone, bo nie wie, co ma zrobić, widzi, że rodzeństwo się świetnie bawi i spędza razem czas, albo właśnie przyjechały kuzynki i wybrały starszą siostrę, a ja nie mam co robić i się trochę snuję, więc to nie jest fajne, ale wcale nie pogrąża mnie to w jakiejś bezsilności, rozpaczy, poczuciu beznadziei.

Pamiętam, że mama mi podsyła, podsuba mi różne aktywności, zachęca mnie do, zaprasza mnie do jakichś działań, więc ja idę trochę z taką nadzieją, że mama coś wymyśli i wcale nie towarzyszą mi jakieś takie bardzo trudne, pochłaniające emocje.

Bo ono powie, no możesz coś zrobić, no tak smutno, nie, po prostu ja się chcę bawić, nie mam co robić.

To też jest ciekawe, czy my mamy takie przekonanie jako rodzice, że to jest nasze zadanie sprawić, żeby dzieci się razem bawiły, że ta wyjątkowość relacji tu się będzie właśnie objawiać, że oni są zgodni, w harmonii, że się ze sobą bawią.

Mam nadzieję, że tak.