Mentionsy

To jest Elrond i Círdan, ponieważ oni jako jedyni byli świadkami wszystkiego, włącznie byli świadkami też rozmowy z Isildurem na temat tego, żeby pierścień zniszczył, a Isildur odpowiedział, że nie, że bierze sobie ten pierścień jako...

A Isildur, syn Elendila, ściągnął piercień z ręki właściciela i wziął go dla siebie.

Tak, no i ostatnim bohaterem, którego poznajemy w tych krótkich kilku wersach jest Isildur, jest to najstarszy syl Elendila.

Isildur zbudował Minas Ithil, czyli wieżę księżycową, która później stała się Minas Morgul.

Isildur is a Quenya name, meaning servant of the moon, from Ithil, moon and dur, servant.

I Isildur, nie wiem, mi się wydaje, że Isildur przez popkulturę jest jakoś tak rysowany jako taki negatywny bohater, który tylko nie zniszczył tego pierścienia i później przez niego pierścień został na dnie tej anduiny i później potoczyło się tak, jak potoczyło.

A tak naprawdę Isildur dokonał wielu znaczących czynów i, zaraz się przekonacie jeszcze w tym odcinku, wcale nie był taki zadowolony ze swoich różnych decyzji, ale jeśli chodzi o to, czego dokonał, no to dwukrotnie uratował białe drzewo.

A Isildur szczątkiem Narsila odrąbał mu piercień z ręki i zabrał go dla siebie.

Gil-Galad i Elendil powalili Saurona, przepłacając to życiem, ale to umożliwiło Isildurowi odcięcie pierśnia.

podczas którego Gilgalad i Elendil i Isildur wspólnymi siłami powalili Saurona.

Ci dwaj starsi i pierwsi wymienieni Gilgalad i Elendil przepłacili to życiem, ale Isildurowi udało się w tej całej zamieszaniu i tej walce odciąć właśnie palec z pierścieniem.

Rozpoczął on linię królów Gondoru, to on był pierwszym królem Gondoru, a Isildur byłby królem Arnoru, czyli tego północnego królestwa.

Z drugiej strony, gdyby Elendil Isildur zniszczył pierścień, no to o czym pisał Tolkien?

Teraz zajmiemy się historią, dlaczego Isildur ten pierścień utracił.

Otóż Isildur, idąc wschodnim brzegiem, trafił blisko pól gladen w zasadzkę orków z gór i niemal całe jego wojsko zostało wybite.

Mamy tutaj sytuację, kiedy po wojnie, tej, o której przed chwilą mówiliśmy, Isildur został przez rok w Gondorze, w Południowym Królestwie.

Gdy w końcu Isildur stwierdził, że może już udać się do swojego królestwa, wyruszył w pośpiechu.

Isildur nie miał jednak odpowiednich wierzchowców.

Tak, no i widzimy, że Isildur chciał porozmawiać z Elrondem, ale wybrał i dlatego myślał o dotarciu do Rivendell.

No i ta trasa była dłuższa o przeszło 300 mil od trasy, którą wybrał Isildur ostatecznie.

Natomiast tą trasę, którą wybrał Isildur, wybrał trasę wzdłuż Anduiny.

Isildur wybrał tą po wschodniej stronie Anduiny.

No i słuchajcie, tutaj Isildur nie spodziewał się niczego złego.

ponieważ minęły w zasadzie dwa lata od pokonania Saurona, świat był wolny od zła, takie było założenie Isildura i dlatego też wybrał tą wschodnią stronę Anduiny i w ogóle tą trasę, bo nie spodziewał się niczego na tej trasie, prawda?

Isildur rozkazał uformować Tangail, mur z tarcz ustawiony w dwóch zwartych szeregach, który można wyginać z obu końców, jeśli nieprzyjaciel zaszedłby z boku, a w potrzebie przekształcić w krąg obronny.

Gdyby walka toczyła się na płaskim terenie lub też atak nadchodził z dołu, wówczas Isildur ustawiłby swe oddziały w Dimaj, a potem zaszarżował na orków z nadzieją, że siła Dunedainów i oręż z północy utrują drogę pośród nieprzyjaciół i orkowie pieszczą w panice.

Czerwone kwiaty zyskały zbyt mocno w terenach Gladn, gdzie Isildur został zabity i jeden z rynków został stracony.

Natomiast dochodzi tutaj do dialogu Isildura z najstarszym synem, z Elendurem.

Isildur mówi o zemście Saurona, prawda?

Tak, ale był napędzany dodatkowo siłą pierścienia, ponieważ Isildur miał pierścień przy sobie.

I tutaj jeśli chodzi o pierścień i o tę rozmowę Elendura z Isildurem, to w oryginale te słowa się trochę różnią.

I tutaj właśnie chodziło o to drugie znaczenie, czyli odpowiedzialność, jaką niosą ze sobą pierścień Narsil, czy też Elendilmir, czyli tą białą gwiazdę noszoną na czole przez Isildura.

Dobra, pomijamy teraz krótki fragmencik, w którym Isildur wysyła swojego giermka ze szczątkami Narsila, żeby je ocalił, co się oczywiście udaje, bo wiemy, że Narsil, a jego szczątki przede wszystkim zostały ocalone.

Isildur wyglądał na głęboko zamyślonego.

Elendur, Cirion i Rattan to są trzej synowie Isildura.

Z tego Elendur był najstarszym i następcą tronu i bardzo zaufanym powiernikiem tajemnic Isildura.

Dwóch synów praktycznie ginie w tym momencie Isildura.

No i ten dialog pomiędzy Elendurem i Isildurem jest bardzo, bardzo ważny.

Tak, i o tym też, o tym budowaniu wizerunku Isildura, o którym mówiliśmy i taki, jaki był.

A więc tutaj widzicie też, jakie miał podejście do pierścienia i tego, co się z nim dzieje, bo Isildur mówi, że boi się bólu, który mu towarzyszy zawsze, jak nosi pierścień, nie umie nagiąć go do swojej woli, wie, że jest za słaby na to i uświadamia sobie, że popełnił błąd, zachowując ten pierścień na siebie i że żałuje.

Tak potężna osoba jak Isildur, niebywale, nieporównywalnie potężniejsza od Bilba czy Froda, nie potrafiła zapanować nad pierścieniem, prawda?

Dwaj synowie Isildura.

I przeskoczymy fragment, kiedy Elendur ponownie podchodzi do Isildura, który wspiera swoich ludzi na wschodniej flance.

Isildur zwróciwszy się ku zachodowi wyciągnął pierścień, który nosił na szyi, zawieszony na cienkim łańcuszku i skryty w pustrze.

Nigdy więcej niczyje oczy nie widziały już Isildura wśród ziemi.

Isildur naciągnął zatem kaptur na głowę i zniknął w ciemności nocy.

I on jest świadomy tego, że jakby będzie ochraniał tyły, poświęcając życie swoje, po to, żeby ewentualnie Isildur mógł ratować siebie i to brzemię, które nosi, prawda?

Wróćmy do Isildura i piercienia, bo to jest dla nas kluczowe w zrozumieniu tego rozdziału, rozdziału Cień Przeszłości, o którym cały czas mówimy.

Otóż Isildur zakłada pieśń, prawda, ale z uczuciem ogromnego bólu, aż doprowadza do krzyku, prawda, a ten ból...

Dodatkowo jest ciekawostka związana z tym klejnotem, który na czole nosił Isildur.

Isildur znika na zawsze z oczu śmiertelników.

W tym momencie nie jest to istotne, zajmiemy się tylko i wyłącznie samym Isildurem i Pierścieniem, bo to jest ważne, żeby zrozumieć też to, żeby zrozumieć, z czym będzie borykał się Frodo przez najbliższy rok.

W pierwszej chwili Isildur, przerażony ową stratą, zaprzestał walki z wodnym żywiołem, przez co o mały włos nie utonął.

Uczynili to niepotrzebnie, jako że aż dwa groty przebiły niczym niechronione szyję i serce Isildura, który bez krzyku padł z powrotem do wody.

Isildur, drugi i ostatni w tej erze władca Arnoru i Gondoru, król wszystkich Dúledainów.

I tak skończył Isildur.

Tak, światło z kamienia, które Isildur cały czas miał na czole, tak się zastanawiam, ale no na pewno nie chciał ich zdjąć, nie chciał zostawić na brzegu swojego... Absolutnie, to było dziedzictwo Numenoru, prawda?

A jako, że Isildur nie miał żadnej zbroi, no to stały się pierwszą ofiarą pierścienia.