Mentionsy

W ostatnich dniach kilkanaście osób zrezygnowało z bycia patronem mojego podcastu, ponieważ na swoim Instagramie zamieściłam trzy posty dotyczące Brigitte Bardot, bowiem zmarła w wieku 91 lat.

Tak się akurat składa, że widziałam wszystkie filmy, w których zagrała Brigitte Bardot.

Piosenka jest z 1967 roku, a dokładnie w grudniu 1967 roku w telewizji francuskiej w specjalnym programie, w którym ona śpiewała, była pokazana ta piosenka i właśnie była ta stylizacja Brigitte Bardot.

Bo Brigitte Bardot nie istnieje bez mody, bez kina, bez seksu, bez obyczajowości, na dobra, bez gadania.

Rok 1967 i Brigitte Bardot.

I słuchajcie, wtedy 91-letnia Brigitte Bardot zaprzeczyła tym informacjom, które podejrzewam do niej dotarły, aczkolwiek ona od lat jest praktycznie była zamknięta, oddzielona od świata, odcięta od świata.

Fundacja Brigitte Bardot z ogromnym smutkiem ogłasza śmierć swojej założycielki i prezeski Brigitte Bardot, światowej sławy aktorki i piosenkarki, która postanowiła przerwać swoją karierę poświęcając całe życie walce o poprawę dobrostanu zwierząt oraz swojej fundacji.

Niestety z powodów prywatnych musiałam wchodzić ostatnio na Facebooka i jak zmarła Brigitte Bardot pod koniec ubiegłego roku, no to rzeczywiście zalało mnie, nie nazywę tego szambem.

To jest piosenka, którą napisał Jean-Max Rivière, skomponował ją Gérard Bourgeois i ona została nagrana przez Brigitte Bardot w 1963 roku i jest zainspirowana właśnie domem Brigitte Bardot, Saint-Tropez.

Potocznie mówiąc, dyskutują z nimi, ale wyobraźmy sobie sytuację, to jest sytuacja opisywana przez wszystkich biografów Brigitte Bardot, to ona sama o tym mówiła.

Ustalmy na początku, Brigitte Bardot nigdy nie udawała intelektualistki, nigdy nie udawała kogoś, kim nie była.

Mało tego, w 1950 roku Brigitte Bardot opozuje dla francuskiego wydania Elle.

No dobrze, posłuchajmy w takim razie piosenki z 1964 roku w wykonaniu Brigitte Bardot.

I nagle we Francji powstaje film, w którym jedną z ważniejszych scen w tym filmie jest scena słynnego tańca na stole w wykonaniu osiemnastoletniej Brigitte Bardot, która gra dziewczynę, która jest sierotą, ona mieszka u swoich opiekunów w Saint-Tropez, to jest takie bezdzietne małżeństwo, które się nią opiekuje, ona pracuje w księgarni i to jest dziewczyna, która wie, że jej ciało jest jej walutą.

Zresztą postać grana przez Brigitte Bardot, a potem ona była wyzywana bardzo często na ulicy, że jest dziwką.

To jest ta scena i Bóg stworzył kobietę, rok 1956 i wyobraźcie sobie Brigitte Bardot na tym stole, która robi różne rzeczy.

On dla zgody, żeby mieć zgodę rodziców Brigitte Bardot przyszedł z prawosławia na katolicyzm.

Ja nie widziałam żadnych zdjęć w ciąży Brigitte Bardot.

Przenosimy się do roku 1968, to jest jeszcze czas związku Brigitte Bardot z Sergem Gainsbourgiem i to jest ta piosenka, która uczyniła sławną Jane Birkin, ale najpierw zaśpiewała ją Brigitte Bardot.

Brigitte Bardot była absolutnie naturalną ikoną stylu.

Szybko stała się modelką, w związku z tym nauczyła się nosić ubrania i jak pojawiła się w filmie, to bardzo szybko okazało się, że to co ma na sobie Brigitte Bardot chce nosić cała Francja.

Ale mówiąc o Brigitte Bardot, nie można nie powiedzieć o modzie.

Ona to sobie sama wymyślała, ona w tym chodziła po ulicy, paparazzi robili jej zdjęcia i oczywiście cokolwiek pojawiło się, jakieś nowe zdjęcie Brigitte Bardot, dziewczyny chciały wyglądać tak jak ona.

Piosenka nosi tytuł Bonnie & Clyde, Serge Gainsbourg, Brigitte Bardot.

Oni wystąpili do sądu o to, żeby ta autobiografia Brigitte Bardot została wycofana z rynku, nie udało się to, wręcz przeciwnie napędziło jeszcze bardziej sprzedaż, ale oni dostali odszkodowanie na mocy procesu sądowego, który wygrali, bo rzeczywiście ona w tej książce pisze,

Brigitte Bardot nie należy już do siebie.

Dzisiaj jej syn mieszka w Norwegii, ma córki i ma też wnuczki i Brigitte Bardot była prababcią.

Aktorki z pokolenia Brigitte Bardot nie mówi, że były przyzwyczajone do pewnych zachowań męskich na planie, ale przyjmowały je jako normę.

Wątek przepracowania Brigitte Bardot w pewnym momencie jej kariery jest bardzo ważnym wątkiem.

On miał tytuł Brigitte Bardot i syndrom Lolite.

Bo jest długi dość, ale to jest taki esej, w którym ikona feminizmu Simone de Beauvoir pisze o Brigitte Bardot.

I ona pisze o Brigitte Bardot, Simone de Beauvoir pisze o Brigitte Bardot jako o ucieleśnieniu archetypu Lolity.

Nam się to dzisiaj wydaje, natomiast słuchajcie, to są lata pięćdziesiąte, to jest niedługo po wojnie, wszystko się odbudowuje i pewne są sztywne zasady, które dają ludziom jakieś tam ulotne, ale jednak poczucie bezpieczeństwa i te zasady funkcjonowały w świecie, z którego pochodzi Brigitte Bardot.

Jeśli chcemy zrozumieć, co reprezentuje Bebe, nie jest ważne, jaka naprawdę jest młoda kobieta o imieniu Brigitte Bardot.

Brigitte Bardot to najdoskonalszy przykład tych niejednoznacznych nimf.

Tak napisała o Brigitte Bardot w 1960 roku w eseju pod tytułem Brigitte Bardot i syndrom Lolity.

Napisała to Simone de Beauvoir, filozofka, feministka, która uznała Brigitte Bardot za najbardziej wolną kobietę w powojennej Francji.

I teraz puszczę Wam piosenkę, no bardzo fajną piosenkę, też Brigitte Bardot.

I to jest ta piosenka, która chciałabym, żeby zagrała na koniec tego podcastu, w którym chciałam opowiedzieć Wam o Brigitte Bardot swoimi słowami.

Tak jak mój przyjaciel stał pod domem Brigitte Bardot.