Mentionsy

W ostatnich dniach kilkanaście osób zrezygnowało z bycia patronem mojego podcastu, ponieważ na swoim Instagramie zamieściłam trzy posty dotyczące Brigitte Bardot, bowiem zmarła w wieku 91 lat.

Tak się akurat składa, że widziałam wszystkie filmy, w których zagrała Brigitte Bardot.

Piosenka jest z 1967 roku, a dokładnie w grudniu 1967 roku w telewizji francuskiej w specjalnym programie, w którym ona śpiewała, była pokazana ta piosenka i właśnie była ta stylizacja Brigitte Bardot.

Bo Brigitte Bardot nie istnieje bez mody, bez kina, bez seksu, bez obyczajowości, na dobra, bez gadania.

Rok 1967 i Brigitte Bardot.

Internet się gotował, ja pamiętam, do mnie wysyłano nawet takie linki, czy pani widziała, że Bardot nie żyje.

I słuchajcie, wtedy 91-letnia Brigitte Bardot zaprzeczyła tym informacjom, które podejrzewam do niej dotarły, aczkolwiek ona od lat jest praktycznie była zamknięta, oddzielona od świata, odcięta od świata.

Fundacja Brigitte Bardot z ogromnym smutkiem ogłasza śmierć swojej założycielki i prezeski Brigitte Bardot, światowej sławy aktorki i piosenkarki, która postanowiła przerwać swoją karierę poświęcając całe życie walce o poprawę dobrostanu zwierząt oraz swojej fundacji.

Niestety z powodów prywatnych musiałam wchodzić ostatnio na Facebooka i jak zmarła Brigitte Bardot pod koniec ubiegłego roku, no to rzeczywiście zalało mnie, nie nazywę tego szambem.

Zawsze mi mówiła, pamiętaj, że ten stanik, który tak lubisz, nazywa się Bardotka.

To jest piosenka, którą napisał Jean-Max Rivière, skomponował ją Gérard Bourgeois i ona została nagrana przez Brigitte Bardot w 1963 roku i jest zainspirowana właśnie domem Brigitte Bardot, Saint-Tropez.

Urodziła się w rodzinie burżuńskiej jako jedna z dwóch córek Louisa Bardot i Anne-Marie Michel.

Potocznie mówiąc, dyskutują z nimi, ale wyobraźmy sobie sytuację, to jest sytuacja opisywana przez wszystkich biografów Brigitte Bardot, to ona sama o tym mówiła.

I Bardot trzymała się tej zasady do końca.

Więc wyobraźcie sobie, że mówi do taty panie Bardot, a do matki pani Bardot.

Ustalmy na początku, Brigitte Bardot nigdy nie udawała intelektualistki, nigdy nie udawała kogoś, kim nie była.

Okazuje się, że zarządzała tym magazynem przyjaciółka matki Birgit Bardot, nazywała się Helen Lazarew.

Mało tego, w 1950 roku Brigitte Bardot opozuje dla francuskiego wydania Elle.

No dobrze, posłuchajmy w takim razie piosenki z 1964 roku w wykonaniu Brigitte Bardot.

I nagle we Francji powstaje film, w którym jedną z ważniejszych scen w tym filmie jest scena słynnego tańca na stole w wykonaniu osiemnastoletniej Brigitte Bardot, która gra dziewczynę, która jest sierotą, ona mieszka u swoich opiekunów w Saint-Tropez, to jest takie bezdzietne małżeństwo, które się nią opiekuje, ona pracuje w księgarni i to jest dziewczyna, która wie, że jej ciało jest jej walutą.

Zresztą postać grana przez Brigitte Bardot, a potem ona była wyzywana bardzo często na ulicy, że jest dziwką.

To jest ta scena i Bóg stworzył kobietę, rok 1956 i wyobraźcie sobie Brigitte Bardot na tym stole, która robi różne rzeczy.

On dla zgody, żeby mieć zgodę rodziców Brigitte Bardot przyszedł z prawosławia na katolicyzm.

Jest taki serial na TVP VOD, bardzo Wam polecam, bodaj pięć odcinków, Bardotka się nazywa.

Są osoby, które twierdzą biografowie Bardotki, że zmusił ją do tego małżeństwa jej ojciec, ponieważ była w ciąży.