Mentionsy

Pierwszy to jest historia Johnego, drugim jest relacja Zampano i trzecim jest film The Navidson Record,

Dotyczą filmu The Navidson Record i starają się być akademicką analizą tego filmu.

Ta wersja Domu z liści, którą Zampano przygotował opiewa film The Navidson Record jako dzieło niesamowicie kultowe.

No i Navidson zaczyna filmować całą rzecz od wnoszenia rzeczy, od reakcji dzieci na ten nowy dom, od rozmowy z Karen, ze swoją żoną.

To prawdopodobnie miała być po prostu rzecz, którą Navidson chciał nagrać dla siebie, dla swojej rodziny, żeby w przyszłości móc sobie pokazywać, że kiedyś było dosyć ciężko, ale daliśmy sobie z tym radę.

Któregoś dnia Navidsonowie opuszczają swój dom, to znaczy Will, Karen, Chad i Daisy i lecą do Seattle bodajże na wesele jakichś swoich znajomych.

I w momencie kiedy Navidsonowie wracają do domu, po chyba dwóch dniach, okazuje się, że w tej ścianie są drzwi.

No i Navidson oczywiście robi pomiary, wychodzi na zewnątrz, sprawdza wszystko, sprawdza długość tej ściany, robi nawet dziurkę, żeby dokładnie przeciągnąć drucik i sprawdzić ile teraz ten dom ma.

To znaczy, brakuje takiej dokładności, bo to są naprawdę milimetry, które mogą decydować o tym czy Navidsonowi już coś odwaliło, czy jeszcze nie.

No i okazuje się, słuchajcie, że dom Navidsonów jest o jedną czwartą cala większy wewnątrz niż na zewnątrz.

Tą postacią jest Bill Reston, który jest obecnie znajdującym się na wózku człowiekiem, który był fizykiem i z Navidsonem zna się od bardzo dawna.

Jak ciężko jest mu żyć w taki sposób, w jaki żyje chociażby Navidson.

Zampano opisuje dalszą część tego Navidson Record, bo Navidson Record tak nosi tytuł cały ten film mówiący o domu Navidsonów.

Navidson natomiast bierze sobie za zadanie zbadanie tej przestrzeni.

Ale drzwi do tej szafy, które znajdowały się w sypialni Navidsonów teraz są w salonie.

Bo wiemy, że Navidson do tego korytarza wchodzi.

Navidson znajdując się w korytarzu jest świadkiem tego, jak to miejsce się rozszerza.

Tych eksploracji będzie kilka i każda z nich będzie przenosić coś zupełnie innego, ale eksploracja A, a więc ta pierwsza, dotyczy Navidsona wchodzącego w głąb korytarza.

I po tym koszmarze Navidson przychodzi do niej, próbuje ją udobruchać i ona

I Navidson najwidoczniej nie ma większych problemów z tym, żeby dzieciaki tam wpuszczać.

Tuż po tym dowiadujemy się także, że te zwierzaki, o których mówiłem wam na początku, bo Navidson i Karen mają dwójkę zwierzaków, czyli pieska i kotka, one też wpadają na nagraniu do tego korytarza, ale one znajdują się na zewnątrz.

Bo widać dokładnie nagranie, jak kiedy piesek i kotek wpadają do tego dziwnego miejsca, Navidson kieruje później kamerę na ogród, gdzie te zwierzaki teraz się bawią.

Bo w Navidson Record Navidson jest, jak już wspominałem, niezwykle zajarany ideą zbadania tego czegoś.

To znaczy Navidson zasypia i szewcze imię Delial.

Więc, pierwsza scena, którą widzimy, bo przypominam, to wszystko dzieje się w filmie Navidson Records, który Zampano później opisuje.

Zampano czy też Mark Danielewski zaznacza od razu, że Holloway jest bardzo męski, jest potężny, góruje wręcz nad Navidsonem, co oczywiście nie podoba się Navidsonowi, który wcale tej ekipy nie chciał zamawiać.

Navidson jest bardzo niechętny.

Navidson nie jest zadowolony z faktu, że oni tam w ogóle są, a zwłaszcza, że Holloway jest w tym domu.

Zacznijmy od tego, że wcześniej, wcześniejsze ekspedycje Willa Navidsona nazywane są Ekspedycją A i Ekspedycją B.

Navidson wyciąga też szpulę z żyłką, którą wręcza Hollowayowi i eksploracja trwa około godziny

Schodzi tak głęboko, że nie widać jej końca i gdy wracają, Karen daje nam znać, że jeśli Navidson wejdzie do tego domu, to ona go zostawi.

Oni oglądają sobie to wideo, które nagrała ekipa Hollowaya na telewizorze i w tym momencie Karen mówi, że jeżeli Navidson chociaż spróbuje wejść do tego domu, ona go zostawi.

Dowiadujemy się, że Navidson przez całe życie w zasadzie jako ten fotograf wojenny żył na skraju niebezpieczeństwa.

Navidson jest w tym momencie wściekły na Holloweja, bo ten pozwolił sobie na nazwanie pokojów w domu.

Navidson co prawda udostępnił mu tą przestrzeń, ale w momencie przekroczenia granicy pomiędzy domem na Ashtree Lane a domem z liści,

Tom daje nam tutaj znać, Tom to jest brat Navidsona, że wkrótce musi wrócić do pracy, bo od trzech miesięcy tak naprawdę nie pracował.

Wax jest jednym z tej ekipy Hollowaya, Karen jest żoną Navidsona.

Navidson tego nie widzi, Navidson zobaczy to dopiero później.

Bo nagle zza ściany w pokoju Chad'a, czyli tego dzieciaka, syna, Navidsona i Karen, słychać uderzenia.

Więc kiedy po 8 dniach zaczyna się pukanie w ściany, Navidson zdaje sobie sprawę, że coś może się zmienić.

I w tym momencie w filmie Navidson Record pojawia się materiał z ekspedycji czwartej.

I w ten właśnie sposób Navidson, Karen, Tom, Reston słyszą sygnał SOS.

I tutaj znowu kamera wraca do naszego głównego pokoju, gdzie Navidson jest wniebowzięty, że może wyruszyć na ekspedycję, że może uratować komuś życie.

Tom też mówi wprost, że wejdzie, ale jest przerażony i kiedy docierają, bo na tą wyprawę wybiera się Tom, wybiera się Navidson, czyli jego brat, swoją drogą brat bliźniak, nie wiem, czy o tym powiedziałem, i Billy Reston, który, przypominam, jest na wózku.

Tom mówi Navidsonowi wprost, że on jest na tyle przerażony, że on nie może zejść po schodach.

Navidson troszeczkę się z nim kłóci, po czym się uspokaja i pyta go, czy on może zostać w takim razie na górze tych schodów i pilnować ich, czy może zarządzać komunikacją, w razie czego czekać, aż oni wrócą.

Tom się zgadza, więc Navidson i Reston wchodzą do domu.

I kiedy Navidson i Reston docierają do dołu schodów, Tom zrzuca im linę.

Oni czekają chwilę przy tych schodach, widzą, że żadnej liny nie ma i w tym momencie Navidson mówi, że Tom tak działa, że często nas zawodzi.

Reston jest wciągany w górę, a Navidson wchodzi po schodach.

I kiedy wózek zostaje przywiązany i Tom zaczyna go wciągać, a Navidson zaczyna wchodzić po tych schodach, coś się dzieje.

Tom i Reston wracają do domu i informują Karen i dzieci o tym, że zostali rozdzieleni z Navidsonem i są raczej świadomi tego, że nie zobaczą już tego człowieka.

Ale coś się dzieje, bo po kilku dniach Navidson wychodzi.

Po tym jak Navidson wyszedł z domu, w The Navidson Record widzimy ostatnie chwile Holloweja.

Navidson ją ratuje, biegnie do pokoju, łapie ją i zaczyna biec po dzieci.

I nagle dom się znowu zmienia, bo teraz schody, którymi Navidson wbiegał do góry, zaczynają zmieniać się w płaską planszę.

W tym momencie też Daisy przestaje krzyczeć, więc Navidson próbuje jeszcze gwałtowniej tam wbiec.

Widzimy, że na zewnątrz stoi Karen i Navidson, ale nie ma Toma ani dzieciaków.

I nagle, kiedy Tom trzyma ręce, żeby Navidson mógł go złapać i wyciągnąć, ściany się zatrzaskują i łamią Tomowi wszystkie palce.

Navidson przestaje zachowywać się jak on sam, śmierć jego brata go kompletnie złamała.

Karen potrzebuje go bardziej niż kiedykolwiek, ale Navidson się od niej odsuwa.

Ale publiczna plotka czy publiczna myśl panowała taka, że Karen pcha się każdemu do łóżka, żeby zajść jak najwyżej na tej swojej drabinie kariery, aż w końcu spotkała Navidsona i osiadła w pewien sposób i postanowiła się w końcu ustatkować.

Karen jest bardzo złożoną postacią, która potrzebuje Navidsona, potrzebuje tej swojej rodziny i jest w pewien sposób zamknięta w związku z mężczyzną, którego największą miłością jest niebezpieczeństwo.

I tutaj zatrzymamy się na moment z tym Navidsonem i przeniesiemy się do Johnego, do którego dzwoni Thumper.

Kiedy odbywa się ta separacja Navidsona z Karen, dowiadujemy się, kim była ta Delial.

Delial, o której mówił wcześniej Navidson przez sen, Karen była pewna, że to zdrada, natomiast jest to coś zupełnie innego.

Delial jest imieniem dziewczynki, której Navidson zrobił zdjęcie, którym wygrał Pulitzera.

Navidson bardzo chciał Delial pomóc.

To zdjęcie, które zdobyło mu największą sławę, które sprawiło, że Navidson jest teraz bardzo znanym nazwiskiem wśród fotografii międzynarodowej, czy to wojennej, czy to jakiejkolwiek innej, jest jego największym źródłem wstydu.

Navidson mówi Restonowi, że chce wrócić do domu.

Ten prosi go, żeby zadzwonić po pomoc i Navidson się zgadza, jednak następnego dnia, gdy Reston przyjeżdża do domu przy Ashtree Lane, okazuje się, że Navidson wszedł sam.

W gruncie rzeczy chodzi chyba o to, że Navidson potrzebował odnowy.

Okazuje się, że zanim Navidson wszedł do domu, napisał list do Karen.

Navidson, widzimy, nie jest w dobrym stanie umysłu.

I Karen dowiaduje się po fakcie, że Navidson do tego domu wszedł.

Bo jeżeli drzwi pozostają otwarte, to znaczy, że do Navidsona można się jakoś dostać.

Navidson mówi do niej przez ścianę w domu.

Jest świadoma tego, że Navidson jeszcze żyje.

Karens robi taką bazę, takie coś w czym będzie mogła czekać, w czym będzie mogła żyć przez ten czas póki Navidson nie wróci.

Oczami Navidsona.

Navidson do domu wziął rower i zapasy na bardzo długą podróż.

Sufit czasami spada, że właściwie dotyka głowy Navidsona, on musi jechać niżej niż wcześniej.

Czasami korytarz, którym jedzie Navidson się zwęża, czasami się znowu rozszerza.

Dom się zmienia, im głębiej jedzie w niego Navidson i w ten sam sposób zmienia się także fabuła, którą widzimy.

I zdarza się tu dziwna rzecz, bo Navidson siada obok tego okna i zaczyna czytać.

Nie wiemy nic o Navidsonie, o tym co się tam stało.

Historia znowu wraca do Navidsona.

Rodzina Navidsonów dostaje swoje ładne zakończenie, przeprowadzają się do Vermont.

Para zakochuje się w sobie na nowo, dzieciaki są zadowolone z nowego miejsca i The Navidson Record kończy się bardzo optymistycznym akcentem.

Zampano mówi nam o tym, że Navidson tym filmem składa hołd takim i takim fotografom, takim i takim reżyserom, że to jest piękne dzieło sztuki.