Mentionsy

Postanowili oskarżyć Pustelnika, mieszkającego samotnie w lesie, Gila Żerniera, człowieka wycofanego, ubogiego, który żył z dala od miasta, ale z żoną, to znaczy oni po prostu sobie gdzieś tam żyli na tym marginesie.

I Żernier w końcu został aresztowany i padły na niego te ostateczne podejrzenia.

I w tej postaci, jak mówił Żernier, mógł szybciej biegać, mieć ostrzejsze zmysły, ale był również głodny i ten głód właśnie zaspokajał pożeraniem niewinnych istot.

W jednym z przypadków Żernier miał oderwać kawał uda dziewczynki i pieczone mięso spożyć z żoną na wieczerze.

Inni twierdzili, że Żernier rozmawiał o zapachu krwi z takim zachwytem jakby był głodny i smaku.

Żernier został spalony na stosie na Rynku w Dól.

Jednak sprawa tego żerniera przetrwała w kronikach, ponieważ tak naprawdę łączy w sobie wszystko, co w tej mitologii wilkołackiej, wilkołakowej, nie wiem jak to odmienić, jest takie najbardziej pierwotne, czyli głód, odosobnienie, no bo on był tym pustelnikiem i tę przemianę, o której mówiło wielu świadków.