Mentionsy

Ich imię oznacza Płonący, co idealnie pasuje do obrazu ognistych istot unoszących się gdzieś tam nad tronem Boga i wołających Święty, Święty, Święty, bo to jest ich refren.

Jest Rafał z Księgi Tobiasza, który pełni funkcję przewodnika, uzdrowiciela i opiekuna, a w jednym z kluczowych momentów wyjawia, że jest jednym z tych siedmiu aniołów, którzy stoją przed obliczem Boga.

I dużo się mówi o hierarchii biblijnej, o tym, które z aniołów są nad którymi, które są najbliżej Boga.

Od serafinów, cherubinów i tronów najbliżej Boga, przez panowania, moce i władzę, aż po tzw.

On nie ma swojego imienia bezpośrednio i jest wysłannikiem, który przemawia w imieniu Boga, ale bywa traktowany niemal jak sam Bóg, jak taki trochę awatar Boga, jak Jego obecność, która jest pokazana w jakby mniejszym ciele, które ludzie mogą znieść, oglądając je.

To jest taki bardzo, bardzo stary kościół, bardzo bogato dekorowany, który miejscami ktoś bardzo spartolił przy konserwacji.

Postać, która gdzieś stoi na uboczu w chórze anielskim, stanowi jakiś trzeci rząd w tej naszej hierarchii, tylko to jest ktoś, jakbyśmy mieli sobie to uprościć i sobie wyobrazić w taki ludzki sposób, to moglibyśmy sobie wyobrazić takiego body guarda Boga, to znaczy kogoś, kto cały czas stoi zaraz przy nim.

On też jest takim reprezentantem Boga, nieco bardziej cielesnym, chociaż w zasadzie to wcale nie cielesnym.

Boga z brodą, który jest po 60, w niebie skacze się po chmurkach, po śmierci idzie się do piekła, gdzie są płomienie, albo do raju, w którym jest bardzo biało i jasno, ewentualnie zostaje się duchem, który też wyświetla nam się w głowie w bardzo określony sposób.

Myślę, że to jest w ogóle strona, w którą miało iść Pismo Święte, jeżeli chodzi o aniołów, bo przecież mamy tam wspomnienia o tym, że nie jesteśmy w stanie jako ludzie zobaczyć Boga, bo nie jesteśmy w stanie zrozumieć, pojąć, być świadkami Jego obecności.

Najczęściej powtarzaną wersją jest to, że byli to Aniołowie, którzy przekroczyli granice wyznaczone przez Boga i zeszli na ziemię, żeby łączyć się z kobietami.

Który jako jedyny poza bodajże Eliaszem został na żywca zabrany do nieba przez Boga.

Wątek upadłych aniołów i nefilim stał się w tradycji religijnej przestrogą przed tym przekraczaniem granic wyznaczonych przez Boga.

I o tym, że się ktoś sprzeniewierzył woli Boga i jaką straszną karę musiał w związku z tym ponieść w zasadzie w ogóle

Ja absolutnie szanuję wiarę czyjąś w Boga, ale nie do końca, żeby nie powiedzieć wcale, nie szanuję instytucji Kościoła.

I miał Ojca Boga, więc był herosem.

Że olbrzymi byli czymś w rodzaju herosów właśnie, jak w mitologii greckiej, połączeniem Boga i człowieka, nie?

Ale taka sprawa, że no anioły nie są bezpośrednio bożymi dziećmi ani bogami, więc jakby iść tak w etymologię głęboko, no to gdzieś tam powiedzmy było ćwierćherosem taki gigant mógł być.

W sensie odrywamy to od jakiegoś Boga, któremu służą i przyglądamy się im teraz jako odrębnym jednostkom.

Są wysłannikami Boga, którzy przekazują ludziom wiedzę, prowadzą ich, czasem interweniują w ważnych momentach historii.

Które dla ówczesnych ludzi, pozbawionych wiedzy na temat jakichkolwiek technologii tak naprawdę, mogły wydawać się bogami albo właśnie aniołami.