Mentionsy

I co więcej, jest to Vincent van Gogh.

Więc tak, Vincent van Gogh to dla Holendrów Vincent van Gogh.

Myślę wiele z obrazów van Gogha i do sięgnięcia po niego skłonił mnie trochę nostalgiczny nastrój, jaki towarzyszy mi od kilku ostatnich dni.

Pomimo, że nie jest w niej wspomniane żadne dzieło van Gogha, natomiast są wspomniane i bardzo ważną rolę odgrywają obrazy van Eycków, to naturalnym wydało mi się opowiedzenie Wam, ale też może trochę samej sobie, właśnie historii tej sypialni w Arles połączonej z życiem van Gogha i też

Natomiast całe szczęście materia tego malarstwa i twórczości van Gogha

I myślę też, że ten odcinek będzie dla mnie próbą zrozumienia twórczości Vincenta van Gogha.

To wszystko jest niezwykle interesujące, ale też ta sława, trochę jakby rockmeńska wręcz, która otacza van Gogha sprawiała, że trzymałam się od niego raczej z daleka.

Powiedziałam wam, że van Gogh przypomina mi trochę Rockmana i nie jest to bezpodstawne porównanie, ponieważ te wszystkie

I z van Goghem ta sytuacja jest jeszcze krótsza, ponieważ on praktycznie zaczął malować w 1881 roku, a zmarł w 1890.

I Theo van Gogh jest tym, który pozwoli rozwinąć się Vincentowi jako malarz, jako artysta.

Van Gogh zaczynał, można powiedzieć, standardowo, ponieważ najpierw próbował swoich sił w karierze takiej zawodowej i zaczął od bycia handlarzem sztuki, takim pośrednikiem.

I kiedy, tutaj wybiegam troszeczkę w przyszłość, kiedy van Gogh, Vincent, zmarł w wyniku strzału uznawanego za samobójcze, to jego brat zmarł zaledwie rok po nim.

Natomiast wdowa po nim, Johanna Bonger van Gogh,

I dzisiaj te obrazy z kolekcji rodzinnej stanowią depozyt w Muzeum van Gogha w Amsterdamie.

To jest też czas rozwoju postimpresjonistycznych różnych takich ruchów artystycznych i oczywiście twórczość van Gogha jak najbardziej się w to wpisuje.

Artysta też, którego pracę sprzedawał, którym opiekował się Théo van Gogh, więc Théo Gauguin był związany też tak zawodowo z braćmi van Gogh.

Van Gogh ucieka jednak z Paryża, szuka miejsca, które jest dalej od tej miejskiej tkanki, głośnej, szybkiej i dla niego też chyba mało inspirującej tak do końca i wyjeżdża na południe Francji.

Jest to, no niestety jak czas pokaże, niezdrowa relacja od strony van Gogha, co znajduje swoje uwieńczenie w takim akcie autoagresji.

I w maju van Gogh decyduje się na przenosiny do takiego azylu dla osób cierpiących, na takie właśnie zaburzenia nerwowe.

Ja tutaj mam takie pachanie w głosie, dlatego że są różne teorie, mniej lub bardziej spiskowe, odnoszące się do tego, czy rzeczywiście van Gogh planował samobójstwo, czy może było to przypadkowe.

A to dlatego, że my wracamy do Arles, wracamy do tego okresu, który był najbardziej płodny dla van Gogha, dlatego też, że był napędzany nadzieją.

To jest właśnie ten okres w twórczości van Gogha.

Przyjeżdża dopiero pod koniec października, ale już przez cały ten rok, który spędza van Gogh w Arles od początku nieomal 88.

On przygotowuje pokój, który przeznaczył dla swojego przyjaciela i przez przygotowuje, mam tutaj na myśli nie tylko go mebluje, bo to mieszkanie, które van Gogh wynajął było pozbawione mebli,

Ten temat w malarstwie van Gogha do tego stopnia, że kiedyś wymienił się z nim swoim obrazem, który namalował właśnie na te słoneczniki van Gogha.

Więc van Gogh tutaj tak w obfitości tworzy dla niego te przedstawienia słoneczników, żeby udekorować tą przestrzeń, w której razem będą pracować.

Kolor kładziony jest w taki sposób typowy dla van Gogha.

I to jest wersja, która znajduje się w Van Gogh Museum w Amsterdamie.

I to historią autoportretów też samego van Gogha.

I to były obrazy, które van Gogh zdecydował się skopiować, które uważał za swoje najważniejsze, najciekawsze dzieła, które kopiował dla rodziny, z przeznaczeniem dla swojej matki albo dla rodzeństwa.

Jest tam autoportret rozpoznany van Gogha oraz portret kobiety, którego nie udało się jeszcze połączyć z żadnym z zachowanych dzieł van Gogha.