Mentionsy

I Łukasz jakby z niesamowitą pewnością, konsekwencją, precyzją mówi, no to w takim wypadku proszę, jest pewna historia, którą Jezus opowiedział, bo tutaj jesteśmy znowu w pewnej kulturze midrashu.

Czyli Jezus wyjaśniając bardzo ciekawe, ważne rzeczy, które on jako nauczyciel, jako rabin, jako ten, który prowadzi lud swoich uczniów, chce im wyjaśnić.

No to właśnie Jezus jest mistrzem storytellingu i Jezus jest mistrzem przypowieści, metafor.

Czyli ja uważam, że słowo przypowieść to jest bogactwo języka polskiego w tym przypadku, no bo czym innym jest porównanie, że coś jest podobne, już trudno mi z głowy, że Jezus coś porównuje tylko do jednej rzeczy, że jest jak ziarnko gorczycy, uwaga, to też jest parabole.

Ale ta jedna malutkie porównanie to również jest parabola i to jest ulubiony sposób nauczania Jezusa, bo widzimy, że Jezus tam kilka razy mówi nie wprost.

W dużych aglomeracjach miejskich jakoś nas nie dziwi, no ale codzienne uczty, proszę pamiętać, że w czasie Jezusa to było absolutnie, no coś niesamowitnie rzadkiego, no uczty wydawał najbogatsze.

I uwaga, uwaga, nie widzi czegoś bardzo ważnego i dlatego Jezus mówi o tym, że to jest przypowieść, która mówi o niebezpieczeństwie bogactwa, bo nie widzi, że u bram jego, u bram, czyli on przejeżdża przez tą bramę.

To ciekawe, to jest styl Jezusowy u Łukasza,

Nie jesteśmy w stanie odróżnić, na ile to jest jezusowe, na ile to jest redakcja, ale widzę tutaj wielkie podobieństwo.

Nie, to jest Ewangelia do mnie, bo Pan Jezus nigdy to, co z Janem wielokrotnie powtarzamy, nigdy nie robi jakiejś społecznej Ewangelii.

umiłowany uczeń leży na piersi Jezusa, to jest też kolpos, na łonie ojca, prawda?

Może właśnie też Jezus tak myśli.

Przyjmuję, że źródłem tutaj jest Jezus.

I to mnie się jakoś już uwiarygadnia, że jest jedno źródło, bo i Mateusz, i Łukasz i używają, że to jest obraz, który lubił Jezus.

To jest obraz, który lubi Jezus.

Jezus lubi tego wielbłąda, bo w innym miejscu mówi, przecedzacie komara.

Czyli ten wielbłąd przeciskający się przez coś, to jestem prawie pewny, że to mamy historycznego Jezusa, ulubiony obraz, podobnie tego człowieka, który pragnie tych okruchów, nasycić się tymi resztkami bogatych, ale nikt ich mu nie daje.

w Ewangelii, w Panu Jezusie.

Zobacz, połącz to z Sądem Ostatecznym z rozdziałem 25, bo przecież to jest sam Jezus, ten Łazarz.

No Jezus mówi, byłem tak głodny, to ja byłem głodny.

To też jest niesamowite, że, prawda, kto się trzyma litery prawa i to przecież nie był Jezus, nie miał tabliczki oto Jezus, prawda, więc takie, no właśnie nie.

To jest to, nie lekceważmy, Jezus mówi, tutaj jest, w obu przypadkach się kończy, ta postawa się kończy piekłem, odłączeniem od Boga.

To są niesamowite słowa i zobaczmy jeszcze, choćby zmartwychwstał ktoś potem, no to Jezus zmartwychwstaje.

Tak, niż Bóg, niż Jezus.

ignorujesz to, że Jezus mówi, byłem głodny, a daliście mi jeść, byłem przybyszem, a nie przyjęliście mnie, prawda?

Nie żaden Abraham, nie żadne łono, nie żaden Jezus.

I spójność tej myśli Jezusa, prawda?

Bo Jezus chwali wiarę setnika, dlatego że wie doskonale, że setnik nie jest właśnie takim bogaczem, że ma władzę, ale wie, do czego ta władza jest mu dana i on ma służyć, bo on przychodzi...

Czy nie jest tak samo z uczniami w Emmaus, jak Jezus rozmawia, prawda, w XXIV rozdziale Łukasza, że przecież i zaczął wyjaśniać im pisma o tym, które mówią o jego zmartwychwstaniu w prawie i u proroków.

Jezus sam mówi, że ten znak Jonasza się odnosi do niego, że trzy dni we wnętrzu ryby był, tak?

Czyli jest ten obraz właśnie Jezusa, na którego zostaje zwalony grzech świata.

Jezus jest wyrzucony poza miasto, bo za miastem umiera, a tutaj jest wyrzucony ze statku.

Jezus się do niego odnosi.

Zmartwychwstanie Jezusa jest czymś nieskończenie więcej niż tylko powstaniem z grobu.

Wierzę najgłębiej, że w Jezusie Chrystusie się objawił, ale tutaj jest dokładnie, to jest perspektywa świętego Justyna, męczennika świętego Klemensa Aleksandryjskiego, którzy dokładnie to widzą, jak Grecje również ich