Mentionsy

Szanowni Państwo, no właśnie, powiedzieliśmy, że trudno jest bogatemu wejść do Królestwa Niebieskiego, jeśli...

Bogaty żyje tylko i wyłącznie w perspektywie pieniędzy, to one stają się jego głównym celem życia, one są na pierwszym miejscu, przez ten pryzmat w ogóle prowadzi się życie rodzinne i tak dalej, i tak dalej.

Czyli ja uważam, że słowo przypowieść to jest bogactwo języka polskiego w tym przypadku, no bo czym innym jest porównanie, że coś jest podobne, już trudno mi z głowy, że Jezus coś porównuje tylko do jednej rzeczy, że jest jak ziarnko gorczycy, uwaga, to też jest parabole.

No bo słyszymy, żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę, bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie.

Żył pewien człowiek bogaty.

W dużych aglomeracjach miejskich jakoś nas nie dziwi, no ale codzienne uczty, proszę pamiętać, że w czasie Jezusa to było absolutnie, no coś niesamowitnie rzadkiego, no uczty wydawał najbogatsze.

I uwaga, uwaga, nie widzi czegoś bardzo ważnego i dlatego Jezus mówi o tym, że to jest przypowieść, która mówi o niebezpieczeństwie bogactwa, bo nie widzi, że u bram jego, u bram, czyli on przejeżdża przez tą bramę.

On zna tego bogacza.

Ten bogacz jest jakimś ciągłym procesem.

Halo, jestem tutaj, ty pewny, bogaty człowieku.

A ten biedak grzebie jeszcze w śmieciach tego bogacza.

No właśnie, czyli to już powiedziałem, czyli jest to niemożliwe, że bogacz nie wie o jego istnieniu, bo po prostu jest to człowiek, który codziennie jest mijany przez bogacza.

ze stołu bogatego, ale psy przychodziły, lecz psy, tak dosłownie, ale to psy przychodziły i lizały jego wrzody.

No i znamy jego imię Łazarz, a nie znamy imienia bogacza.

Bo szanowni państwo, właśnie taka jest też bardzo ważna wymowa tego tekstu, że dzisiaj żył sobie pewien bogaty człowiek, to znaczy wstaw sobie tutaj swoje imię.

Czyli żył sobie pewien bogaty człowiek, Piotr.

I nawet jeśli ci się wydaje, że nie, nie, to dotyczy tych najbogatszych z listy Forbes'a,

Czyli to Ty jesteś tym bogaczem, który być może ma jakiegoś konkretnego łazarza.

To bardzo ważne, że to nie jest o żadnym bogaczu.

żeby najbogatsi ludzie pomagali biednym.

Może to jest ktoś, kto naprawdę jest jakimś twoim wyrzutem sumienia, a ty się nauczałeś, nauczyłeś się żyć, przejeżdżając przez bramę swego codziennego życia, tak jak ten bogaty człowiek, udając, że go nie ma.

Bo Łukasz się nie skupia na tym momencie, że ten człowiek jest tam bogaty i ten jest biedny.

Bardzo efektywnie przerwę wykorzystał pan profesor Jan Kozłowski, bo sprawdził rzeczywiście, czy jest związek między odpadkami ze stołu bogacza, a tą paszą, którą chciał nasycić się syn marnotrawny.

spadały ze stołu bogacza, ale i psy, no to jest takie zdanie dosyć, trzeba, musiałbym poanalizować, trochę wygląda mi prawie jak anakolut, lecz i psy przychodząc liżały jego rany.

Czyli ten wielbłąd przeciskający się przez coś, to jestem prawie pewny, że to mamy historycznego Jezusa, ulubiony obraz, podobnie tego człowieka, który pragnie tych okruchów, nasycić się tymi resztkami bogatych, ale nikt ich mu nie daje.

No i teraz, czy my jesteśmy takim właśnie bogaczem i kto jest takim naszym łazarzem?

Ale to są rzeczy, które staną się elementem sądu Bożego, bo proszę zauważyć, że Bogać wie doskonale, ten Łazarz mu jest wyrzutem sumienia.

Bogać go widzi i mówi, wspomnij, gdy to widzi, to mówi, ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza.

To jest to, nie lekceważmy, Jezus mówi, tutaj jest, w obu przypadkach się kończy, ta postawa się kończy piekłem, odłączeniem od Boga.

Bogacz próbuje jakoś, korzystając z pomocy Łazarza, ulżyć swojemu losowi, ale także, co ciekawe, okazuje wielkie miłosierdzie wobec swoich braci, których chce ostrzec przed tym losem, który jego spotkał.

Patrz, ale to jest niesamowite, że ty myślisz, że wybierasz Boga.

No nie wybierasz Boga, jeżeli...

Ale to widać, Janek, to absolutnie widać w dzisiejszej Ewangelii, że właśnie to jest ten świadomy wybór niewybrania Boga, bo to widać u tego bogacza.

Ten bogarz absolutnie się nie nawrócił.

On jest cały czas bogaczem w tym złym tego słowa znaczeniu.

Życia bez Boga, że jestem wszechwiedzącym ego, któremu wszyscy mają służyć, wszyscy mają słuchać.

Bo Jezus chwali wiarę setnika, dlatego że wie doskonale, że setnik nie jest właśnie takim bogaczem, że ma władzę, ale wie, do czego ta władza jest mu dana i on ma służyć, bo on przychodzi...

To jest od Boga i to jest od Boga.

Dla mnie to też jest mitologia, która mi mówi i naprowadza mnie na Boga.