Mentionsy

Asyryjskie rządy nad Babilonem zakończyły się pod koniec VII wieku przed Chrystusem, gdy Babilon wraz z Medami pokonał Imperium Asyryjskie, a nowe Imperium Babilońskie powstało pod wodzą Nabuchodonozora II Przeościenu.

Nowe imperium babilońskie, istniejące od 626 do 539 r. przed Chrystusem pod wodzą Nabopolasara i jego syna Nabuchodonozora II,

Prawdziwy rozkwit nowego imperium babilońskiego rozpoczął się jednak z opanowania Nabuchodonozora II, syna Nabopolasara, który rządził od 605 do 562 r. p. Chr.

Nabuchodonozor II był jednym z najsłynniejszych i najpotężniejszych władców starożytnego świata.

Podczas swoich rządów Nabuchodonozor II uczynił nowe imperium babilońskie militarną i gospodarczą potęgą.

Po śmierci Nabuchodonozora II w 562 r. przed Chrystusem nowe imperium babilońskie weszło w okres politycznej niestabilności.

Zdobywanie Jerozolimy w roku 586 przed Chrystusem przez Nabuchodonozora II było kluczowym wydarzeniem.

Nabuchodonozor II, potężny władca nowego imperium babilońskiego, przeprowadził kampanię militarną przeciwko królestwu Judy, rządzonemu wówczas przez króla Sedycjasza.

Ta próba buntu doprowadziła do militarnej reakcji Nabuchodonozora II Kantii.

Nabuchodonozor II rozkazał zniszczyć miasto, w tym świątynię Salomona, stanowiącą religijne i kulturalne centrum narodu żydowskiego Genitii.

Nabuchodonozor II zarządził deportację tysięcy ludzi z Jerozolimy do Babilonu.

Budowa wiszących ogrodów Babilonu za panowania Nabuchodonozora II jest jednym z najsłynniejszych i najbardziej imponujących osiągnięć starożytnego świata.

Nabuchodonozor II, rządzący od 605 do 562 roku przed Chrystusem, był nie tylko zdobywcą, ale także wielkim mecenasem architektury i sztuki.

Według przekazów ogrody zbudowano dla drugiej żony Nabuchodonozora ametydy z Medii.

Jednak powszechnie przejmuje się, że to Nabuchodonozor II wzniósł legendarne ogrody w Babilonie.

Dawny blask Babilonu, stworzony przez starożytnych władców babilońskich i późniejszych królów, takich jak Nabuchodonozor II, stopniowo zanikał, podczas gdy Ktezyfon rozchwitał jako kulturalne i polityczne centrum imperium.

Wykopaliska koncentrowały się na pałacu Nabuchodonozora II oraz na bramie Isztar, słynnej z przepięknych reliefów i imponującej architektury.

Szczególnie znaczące były wykopaliska w południowej części miasta, które umożliwiły dostęp do ważnych budynków religijnych i administracyjnych, takich jak świątynia Boga Maduka czy ruiny pałacu Nabuchodonozora II Paniciana.