Mentionsy

Sprawa Karla Denke od samego początku budziła ogromne zainteresowanie i równie duże emocje.

Karl Denke, starszy i zdecydowanie lepiej zbudowany, przyciskał go do ziemi, nie przestając atakować.

Wtedy też po raz pierwszy zwrócono uwagę na zachowanie tego lokatora, Karla Denkego.

Karl Denke, poproszony o zrekonstruowanie wydarzeń, początkowo nie potrafił logicznie wytłumaczyć, co się stało.

W końcu był żebrakiem i włóczęgą, a Karl Denke może i nieco zdziwaczałym, aczkolwiek szanowanym wieloletnim obywatelem miasta.

W noc po aresztowaniu w więziennej celi Karl Denke odebrał sobie życie.

A osobą odpowiedzialną za tę makabrę był na pozór szary obywatel Karl Denke.

Karl Denke był kawalerem.

Podobnie te sprawy relacjonowali rodzice jednego z chłopców, który pracował dorywczo w ogrodzie Karla Denke.

Inny świadek, Czeladnik Szewski, zeznał, że w zamian za mięso otrzymane od Karla Denke wykonał dla niego parę butów.

Według części doniesień mieszkańcy natrafiali na nie w pobliskich lasach już na kilka lat przed wykryciem makabrycznej działalności Karla Denke.

Prasa natychmiast podchwyciła nośny temat, rozpisując się o kanibalu z Münsterbergu, a mieszkanie Karla Denke zyskało nową nazwę – jaskinia ludożercy.

Im dłużej trwało śledztwo, tym więcej pojawiało się nazwisk ludzi, którzy zaginęli w okolicy albo mieli wcześniej kontakt z Karlem Denke.

W podobnym tonie pisano o Karlu Zeidlu, monterze maszynowym i dawnym znajomym Denkego, który zniknął z Münsterbergu 3 lata przed wykryciem sprawy.

Według części doniesień zapiski odnalezione w mieszkaniu Karla Denke miały wskazywać, że 31 grudnia 1909 roku to on zamordował Emmę Zander.

Ciało Karla Denke spoczęło na lokalnym cmentarzu, bez rozgłosu, pod nadzorem policji, w atmosferze napięcia i niechęci ze strony mieszkańców.

Sprawa Karla Denke bardzo szybko wyszła poza ramy kroniki kryminalnej.