Mentionsy

Niniejszy podcast.

Nie ma na celu wyrażać sympatii ani antypatii w stosunku do różnych opcji politycznych kryjących się za kotarami partii.

Jest to też opis pod filmikami, które zacząłem wrzucać, ale jeszcze się nie przywitałem.

Cześć i witajcie w kolejnym odcinku podcastu OLEJ W GŁOWIE.

Dziś trochę o polityce, ale rzeczywiście ten podcast, ani ten odcinek zwłaszcza polityczny nie będzie.

Z dużą świadomością tego, jakich odbiorców gromadzi ten konkretny podcast, z czego jestem bardzo zadowolony, bo odbieram was i czytam was jako osoby niezwykle inteligentne, często przewyższające tą inteligencję prowadzącego.

Kiedyś były to shorty popularnonaukowe, produkowane w 100% przeze mnie.

No dziś produkcja jest również moja, natomiast treść wypowiadana jest przez polityków.

Albo osoby publiczne, no do tej pory czy to Dominik Tarczyński, czy to, nie wiem, Szymon Hołownia.

Wszystkie, mam wrażenie, na pewno można nazwać politykami.

Ktoś kiedyś bardzo mądry powiedział, że wszyscy jesteśmy polityczni.

Dzisiejszy podcast będzie właśnie delikatną i krótką analizą tego, co dzieje się po wrzucaniu przeze mnie takich krótkich form.

Skądinąd będzie to być może podcast wykorzystany w moim licencjacie, który pisze właśnie o złotym przycisku polityki, czyli o zmianie wektora polityki wraz z dziesiątą kadencją i wielkimi zawirowaniami

Polaryzacja polityki.

Złoty przycisk polityki.

Złoty przycisk polityki.

W taki sposób będę badał tę zmianę wektora.

To w czym wszyscy bierzemy dziś udział, a więc te powszechne debaty prezydenckie, których uświadczymy już za niedługi czas, bo to najświeższy temat w polityce i o to kto będzie na przykład kandydatem Prawa i Sprawiedliwości, kto będzie kandydatem Lewicy, no i w ostateczności kto będzie tym kandydatem Platformy Obywatelskiej czy też Koalicji Obywatelskiej, jak zwykło się mówić.

Kiedyś taki badacz Neil Postman napisał taką prześwietną książkę zatytułowaną Zabawić się na śmierć.

No a dziś pogrążeni jesteśmy w rozrywce bardzo.

A więc w pracy licencjackiej i my analizujemy to jak pod pretekstem właśnie rozrywkowości, medialności czy chyba najbardziej akuratnym słowem będzie to jak bardzo zmediatyzowanym zjawiskiem stały się posiadania sejmu i uekranowionym.

Co spodobałoby się w szczególności jednemu z moich prowadzących, panu profesorowi, który wymyślił notabene jeden z przedmiotów prowadzonych u mnie na kierunku, a przedmiot zwie się ekrany w kulturze.

Także nadideologia to jest w ogóle coś poziom wyżej.

I ten dyskurs prowadzi do technopolu i właśnie tytułowego zabawienia się na śmierć.

I czy wy, moi drodzy inteligentni słuchacze, nie odnosicie takiego wrażenia, że bynajmniej polaryzacja polityczna, która bez dwóch zdań zawarta jest w tytule tego odcinka, prowadzi do zapawienia się na śmierć?

Za pierwszym błyskiem oka, w którym, w którym mi powiadomienia zaczęły przysyłać, no plącze się, ale...

Wiecie jak wygląda sekcja komentarzy pod na przykład kanałem TVP TV Republika?

A jak wygląda sekcja komentarzy pod TVP Info na przykład?

I niestety dziś jesteśmy w czasach polaryzacji politycznej pogłębieni i zagłębieni wszyscy.

Współistniejemy, no bo przecież za wcześniejszej władzy i poprzedniej kadencji Izby Parlamentarnej no mieliśmy chyba najbardziej znamienity konflikt medialny na granicy TVP i TVN, a więc giganta amerykańskiego pogrążonego w tym zachodnim absolutnie konsumpcjonistycznym i kapitalistycznym świecie no i naszego narodowego

Małego giganta, który próbował znacząco jakoś umniejszać roli TVP, bo jest ona naprawdę ogromna, nieraz przewyższająca zasięgi względem właśnie innych wielkich telewizji w Polsce.

Ktoś kiedyś też powiedział, że trzecia wojna światowa już wcale nie będzie na bronie.

Nie będzie taką wojną, którą znamy do tej pory, a będzie wojną medialną.

No, to kilka takich, widzicie, dygresji, które pojawiają się mimowolnie, mimochodem, ale cofnijmy się do naszej polaryzacji politycznej.

Czyli pierwszy chyba filmik taki, który wrzuciłem, był o Szymonie Hołowni po tym, jak ogłosił swój start prezydencki.

Jakby on jest przyczynkiem do analizy mojej pracy licencjackiej, podmiotem, który tam będę i badam i badamy, to bardzo szybko okazało się i mimo wojnie zrobiłem sobie pewne lustrzane odbicie własnych odbiorców albo własnych algorytmów być może.

I tu ciekawa anegdotka z jednym z prezydentów bodajże Ameryki, ale to nieistotne, jakiś kiedyś ważny polityk.

Podajże był to prezydent Ameryki.

Przeglądał internet, ale był to przeglądanie internetu na żywo, powiedzmy sobie jakoś tak.

No i wyświetlały mu się jakieś tam, powiedzmy, pornograficzne treści.

No i ten polityk tłumaczył się, że Boże, co ta strona tu mi podsuwa.

Co najśmieszniejsze, to fragment ze strony, w której wyświetlały się te treści nieodpowiedniej maści, były za wykorzystaniem plików cookies, czyli tymi

Więc ja w momencie, w którym otrzymałem już pierwsze komentarze, niekoniecznie ja, bo właściwie żadnego komentarza ja tam nie dostałem do tej pory, a tych komentarzy przewinęło się już 100 przynajmniej,

Mogłem w tamtym momencie zwaloryzować też swój podcast, swoje medium, bo jakoby nim jestem, właśnie jako też podmiot badawczy.

I zacząłem się zastanawiać, czy być może wy, też słuchacze tego podcastu, nie jesteście pogrążeni w pewnej opcji politycznej, która bardzo marszałka Hołownię

Kurcze, trudno powiedzieć, że lubi obrażać, ale ma pewne wątpliwości co do jego działań czy też niejednokrotnie słów, a nie możemy odmówić, że retorem jest naprawdę wybitnym.

Oczywiście nie jestem taki, że nie mam upodobań politycznych.

Dodam jedynie, że oburza mnie naprawdę bardzo dużo rzeczy i niestety też w tym świecie jestem pogrożony.

Wszystkie te komentarze były kierowane bezpośrednio właściwie do społeczeństwa, w którym te medium było zamknięte, tak?

Czyli pojawił się Short, powiedzmy już o tym Hołowni, no i wywołał on pewną... pewną...

Nie wiem, właśnie jakiś klepsydrę, która przesypywała czas komentarzy, które jakby te komentarze nie obejmowały jakby całości kanału czy też całości świata, a jedynie pewnego kampusu politycznego, który powstał za pomocą internetu.

Chyba zaplodowałem tam ten filmik na TikToka, ale to tak bardziej, żeby zobaczyć czy być może tam też ten algorytm potraktuje tak samo.

Ostatnia deska ratunku chyba, jeśli chodzi o jakieś moje bodźcowanie się mediami społecznościowymi.

No i dziś, dosłownie przed tym podcastem, wrzuciłem pierwsze shorty, tym razem z innej opcji politycznej, celowo rzecz jasna.

Tym razem z Dominikiem Tarczyńskim, a więc z tym naszym europosłem, który zasłynął w momencie... Znaczy to subiektywnie dla mnie zasłynął i dla mnie pojawił się widoczny w internecie na skalę innych dużych nazwisk politycznych w momencie kampanii Donalda Trumpa.

I w momencie, w którym rzeczywiście jako europoseł pojawiał się w wielu amerykańskich podcastach, telewizyjnych show i tak dalej i tak dalej.

No więc, szczerze powiedziawszy wrzuciłem konkretnie ten pierwszy short o godzinie 23.00 parę.

No więc, powiedzmy sobie szczerze, średnia godzina jak na wrzucanie jakichś takich rzeczy.

Ale potem sobie pomyślałem,

Dopowiem jedynie o tych kwestiach analitycznych i technicznych, bo przecież mamy sobotę.

No i dlatego myślę, że algorytm oddał, to znaczy te wyświetlenia w momencie, w którym nagrywam, czyli po godzinie

Po półtorej godziny od publikacji to jest pięć tysięcy.

Zamknęłyby się odcinki najpopularniejsze podcastu OLEJ W GŁOWIE.

Najpopularniejszym jest lalka Bolesława Prusa i mówienie tejże lektury.

Do tego do kogo trafiamy, do kogo mówimy jest najbardziej istotne, bo przecież powinna nam na tym zależeć.

Dlatego tak często i myślę, że to pewna no właśnie taka szalancja polityków, która wychodzi na jaw po usłyszeniu tej myśli, którą teraz zwerbalizuję.

Więc kiedy politycy plotą nam w ustach najprostsze emocje, a więc nienawiść, złość,

Złoty przycisk polityki.

Złoty przycisk polityki.

No ile razy było tak, że spodobała wam się jakaś rzecz w internecie i zaraz ją kupiliście?

A ile razy się powstrzymaliście?

Polaryzacja polityczna

Wiele innych polityków posługiwało się naprawdę pięknymi polszczyznami przedtem.

To na przykład Jarosławie Kaczyńskim o tym, że naprawdę on piękną polszczyzną się kiedyś posługiwał.

No taką najczęściej chyba podkreślaną, chlupnie bądź nie, też jest to polszczyzna Grzegorza Brauna.

Myślę, że to doświadczenie reżyserskie przekuwa właśnie na to doświadczenie reżysersko-wypowiedziowe, reżysersko-semantyczne czy reżysersko-retoryczne.

Polityka i tak dalej i tak dalej.

No, jakby ich tu powiedzieć, ekstremistów politycznych poprzez użycie takich słów.

Więc jeśli dotrwaliście do tego momentu tego podcastu, to już naprawdę nie mam, nigdy nie miałem, ale teraz tym bardziej złudzeń nie mam, że jesteście naprawdę niezwykle inteligentni.

Albo po prostu.

Szanowni Państwo, uczulam na sam koniec i to naprawdę będzie dość głośno wypowiadany apel przeze mnie, który był wypowiadany już po... częstokroć.

To na pewno ten pierwszy, czyli nie dajcie się polaryzować.

Czyli każda skrajność powinna odejść do lamusa.

To nie powinniśmy dyskutować pomiędzy dobrym a złem.

Ale na przykład PiS czy PO?

Takich pytań powinniśmy unikać.

Raczej powinniśmy szukać złotego środka.

Ale w pewnym sensie polaryzacja naprawdę dobrze się fiskalizuje.

Uważajcie na to, bo bardzo łatwo popaść w pewne skrajności, w które potem właśnie...

Świat mediów przecież ciągle uwikłany jest w politykę bez chwili wytchnienia.

Rzecz jasna bardzo łatwo dostrzec też pewną zależność i to moje spostrzeżenie, dzielę się tym z wami, abyście również być może zaobserwowali to samo, że na przykład

Ci bardziej prawicowi komentujący pod wszystkimi mediami jakie istnieją, a więc Telewizja Republika, pod no właśnie tym podcastem notabene, czy tymi krótkimi formami i innymi powiedzmy mediami, innymi medium, które skupiają w sobie prawicową społeczność.

Czy też obrazka, które po prostu służy jako zdjęcie profilowe.

Nie wiem skąd to wynika, to też ciekawa kwestia, bo ta analiza jakąkolwiek, no ale ta bardziej skupiona ku lewej stronie czy lewicowej stronie społeczność jest uwikłana nieco bardziej w świat mediów.

No, skądinąd po prostu obserwujcie, doświadczajcie, no bo przecież chyba tylko tyle nam pozostało, poza tą całą kulturą uczestnictwa.

Szanowni Państwo, chciałbym zaznaczyć, że pewnie następny podcast poza tym tematem sztucznej inteligencji, który jest przez Was odbierany bardzo ciepło, z czego jestem bardzo zadowolony, no bo przecież to też temat, o którym powinniśmy dyskutować, będzie drugorzędnym tematem w najbliższym czasie.

Chciałbym też trochę podebatować tu o polityce, zobaczyć jak zachowają się algorytmy po tym jak

Ta treść będzie synchroniczna, więc będę wrzucał podcasty, które... czy właśnie nastąpi pewna transformacja tych odbiorców, tych krytykich form na podcasty, to też rzecz, którą chciałbym zobaczyć, zaobserwować.

Wszystkiego dobrego życzę i do usłyszenia już za tydzień o godzinie 19 na podcaście OLEJ W GŁOWIE.