Mentionsy

Powracamy do tematów, które zajmują nas co tydzień w prawdzie, bo dziś będziemy mówić o pewnych zachowaniach komunikacyjnych, może zasadach komunikowania, o retoryce i wszystkich tych rzeczach, no zasadach myślę jest to zasadne powiedzenie, które wiążą się z idealnym mówieniem albo z pewnymi cechami komunikowania w ogóle.

Drodzy Państwo, skoro już tak od etymologii winniśmy zaczynać, no to retor od właśnie retoryki.

Retor był mówcą na publicznym zgromadzeniu, w pewnym sensie pochodzi również tego słowa pewien mąż stanu, nawet politek, więc retorem powinien być polityk, tak w starożytności było.

I retorikę powstałe od retor to czysta sztuka oratorska, czyli pewna teoria przemawiania.

Retoryka rzecz jasna, bo mówiłem o starożytności, wspomniałem jeszcze jakiej starożytności geograficznej przypisujemy te początki.

Była to Grecja, korzenie sięgają Grecji, w którym retoryka nie była jakimś takim pojęciem abstrakcyjnym, którym dziś bywa.

To właśnie uczono retoryki.

No i mamy dobrze wszyscy chyba tę percepcję, że retoryka czy sztuka przemawiania jest marginalizowana, a włącznie z przemianami nowomedialnymi jest ona dość istotnie zmieniana, to znaczy dynamicznie przemienia się ona i jestem daleki od twierdzenia, że zmienia się ona na lepsze.

Autor między innymi polityki, etyki i retoryki właśnie.

Jako, no bo to jakby często jest pomijane, ale Arystoteles jako uczeń Platona w swoim dziele, które tak wyjustowałem, choć to chyba niepoprawne słowo względem słowa mówionego właśnie, ale no wyjaskrawiłem te słowo i te dzieło retoryka, dokonał w ów dziele pewnej systematyzacji, którą doskonale Państwo znacie.

Pierwotne założenie Patosu nie było niczym złym, no bo przede wszystkim taka skuteczna, bo mówimy tu o skutecznej retoryce, skutecznym przemawianiu, to ona miała poruszać emocje słuchaczy, także angażować.

No i wracając do tematu głównego Arystotelesa właśnie, dzielił on także retorykę na trzy gatunki, to znaczy przede wszystkim retoryka sądowa, dotycząca oczywiście oskarżeń i obrony, retoryka polityczna, to ta dotycząca przyszłości, na przykład w debatach publicznych, no i ostatnie ciężkie słowo na retorykę epideiktyczną, dotyczącą pochwał i nagan, na przykład w przemówieniach okolicznościowych.

Idźmy teraz z tego greckiego wydania retoryki, no i wędrujmy do Rzymu, w którym spotykamy na przykład Cycerona i Kwinteliana, którzy byli istotnie mistrzami, którzy mieli istotny ponów to wkład w rozwój retoryki w ogóle.

I Cyceron, co do wszystkich podręczników retoryki, wprowadził style.

Trzy style retoryczne.

Nasycony jest licznymi środkami emocjonalnymi, figurami retorycznymi.

No i coś, co ja bardzo sobie cenię, coś, o czym bardzo często, muszę się przyznać, zapominam albo coś, z czym bardzo często lubię się bawić, znaczy fundamentalne zasady retoryki.

Przede wszystkim na straży retoryki tego zwartego systemu stoi zasada organiczności.

Zwana także taktem retorycznym, zasadą stosowności, decyduje wprawdzie o właściwym doborze i użyciu środków retorycznych.

Skupiał się na etycznym wymiarze retoryki.

Niestety uczciwość idzie w parze właśnie z politycznym retorem.

Ale według Quinteliana kurs retoryki dzielił się na pięć części o inwencji retorycznej.

I drodzy Państwo, zbliżając się ku końcowi, żeby Państwa nie przetłoczyć, w skład retoryki wchodzi także perswazja, której poświęcaliśmy się już na tym podcaście.

Niejedni twierdzą również, że manipulacja chodzi w dziedzinę, czy w dział, czy po prostu w skład retoryki.

Retoryka jest sztuką argumentacji perswazyjnej.

Istotę retoryki stanowi samo przekonywanie, definiowane terminem no właśnie perswazja.

Właściwie Kwintelian już twierdził, że retorykę można określić jako moc przekonywania.

Jest właściwie tak szeroko stosowana w retoryce, reklamie, negocjacjach i po prostu codziennej komunikacji, że należy ją obawiać jako osobne zagadnienie.

To jest najczystszy przykład, nie tyle no co retoryki właśnie również, ale przede wszystkim perswazji, reklamy.

Stanu retoryki, kondycji retoryki do prysfazji, manipulacji.