Mentionsy

Rok 2026 przyniósł nam zjawisko, o którym jeszcze dekadę temu czytaliśmy wyłącznie w powieściach sci-fi. Dziś setki milionów ludzi nie tylko rozmawia ze sztuczną inteligencją, ale zwierza się jej, buduje z nią więzi, a nawet... kocha. W tym odcinku wchodzimy głęboko w temat „syntetycznej intymności”, by sprawdzić, czy to, co czujemy do maszyn, mówi więcej o technologii, czy o naszej własnej, ludzkiej kondycji.

Wychodząc od eksperymentu z 1966 roku, zadaję niewygodne pytania o naturę samotności i potrzebę bycia wysłuchanym. Czy AI to tylko „cyfrowe lustro” odbijające nasze pragnienia, czy może bezpieczna przystań w świecie pełnym relacyjnych deficytów? Zamiast moralizować, przyglądamy się mechanizmom, które sprawiają, że zimny kod staje się dla nas cieplejszy niż drugi człowiek.

Łączymy kropki pomiędzy:

Efektem Elizy i antropomorfizacją: Dlaczego nasz mózg ewolucyjnie pragnie „uczłowieczyć” technologię? Analizujemy, dlaczego mimo racjonalnej wiedzy, że rozmawiamy z algorytmem, biologicznie reagujemy na niego jak na żywą istotę.

Pułapką sykofancji: Kim jest „psychofant”? O tym, jak bezwarunkowa akceptacja i ciągłe „potakiwanie” ze strony AI (zjawisko technologicznego folie à deux) może erodować nasze kompetencje społeczne i odporność na naturalne, ludzkie konflikty.

Cienką granicą między terapią a tragedią: Analiza skrajnych przypadków – od dramatycznej historii rodziny Rayne i pozwu przeciwko OpenAI, po historię pianistki Kasi, dla której chatbot stał się protezą relacji. Czy mamy prawo oceniać cudze szczęście, nawet jeśli jest ulokowane w chmurze?

Zapraszam do dyskusji o tym, czy miłość do algorytmu to tylko błąd w naszym oprogramowaniu, czy może naturalny krok w ewolucji intymności.

Bądźmy w kontakcie! 👇

Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie