Mentionsy

Nowego cyklu, który Austeria wydaje, to jest antologia poezji Złotego Wieku w Al-Andalus.

To się nazywa Skarby Literatury Złotego Wieku w Al-Andalus.

Wiersze kobiet z Al-Andalus.

W Al-Andalus mamy jej więcej po prostu niż na wschodzie muzułmańskim.

Na pewno obyczaje w Al-Andalus były luźniejsze niż na muzułmańskim wschodzie, co być może przekładało się na zwiększoną aktywność literacką kobiet.

Nie, one się przewijają gdzieś tam w tle, na marginesach wręcz czasami antologii poświęconych całej literaturze Al-Andalus.

Nawchut Tuib, czyli przyjemna woń ze świeżej gałązki Al-Andalus, Al-Makariego, to bardzo późny XVII-wieczny antologista, ale jeden z najważniejszych.

Oni odnotowują trochę takich utworów i uważają je ewidentnie za godne odnotowania, za część tej wielkiej tradycji literackiej właśnie Al-Andalus.

W pewnym momencie doszło do spektakularnego zerwania z Ibn Zaydunem, które odcisnęło piętno na całej historii literatury Al-Andalus, bo on później napisał tą swoją słynną kasydę rymującą się na literę Nun.

Antologia poezji arabskiej z Al-Andalus.

I drama między celebrytami, więc to zakładam, że nawet jak to jest poetycko, nie są to najwybitniejsze utwory, jakie wydała Al-Andalus, to było to po prostu ciekawe.

Oni mieli więcej od nas, mieli więcej rękopisów, no i my się możemy, ja już zresztą to mówiłem podczas poprzedniego spotkania, my się możemy tylko pewnych rzeczy domyślać, co do tego w ogóle, jak poezja Al-Andalus czy w ogóle klasycznego islamu funkcjonuje w społeczeństwie.

To jest antologia poezji arabskiej z Al-Andalus.