Mentionsy

Słów dla Tadeusza Różewicza.

Tadeusza Różewicza, Płaszcz Prospera, to z Burzyszekspira rekwizyt bardzo istotny.

Obiecałem Państwu też trochę Różewicza i może fragment, o którym mam nadzieję Pan Profesor mówił, to fragment wiersza Nic w płaszczu Prospera.

Ba, a co więcej w takim natchnieniu moralizatorskim moglibyśmy wręcz rzec, że Różewicz przewidział nasze czasy, że nie tyle opisywał swoje, co przewidział nasze.

Nie byłoby to niegodziwe myślenie, niegodne poety, dlatego że Różewicz bywał, ba, miano mu to za złe swego czasu, krytykowany za to, że

Ale Różewicz niewiele o tym mówił.

No nie, wydaje mi się, że Różewicza myślenie było całkiem odwrotne.

Ale jest też oczywiście u Różewicza chyba także co innego.

I wracam do Różewicza.

U Różewicza przecież ta codzienność, zwykłość, trywialność, taka zgryźliwość nawet bym powiedział, taka jakaś chłopsko-babska zgryźliwość, której w różnych wierszach Różewicza, nawet w tym niezwykłym wierszu, który pan redaktor przeczytał, nie brakuje.

U Różewicza jest też ta wzniosłość.

A u Różewicza?

Różewicz mówił nie wierzę, nie wierzę, nie wierzę słynny jego wiersz.

Ale przecież który z poetów po wojnie więcej i poważniej rozmawiał z Chrystusem niż Różewicz?

U Różewicza jest niewierze i jest Chrystus, w który nie wierzy świat.

Świat Różewicza jest światem, w którym nie uwierzył w Chrystusa.

Nieprzypadkowo mówiliśmy dużo o Różewiczu, ale nie wspomniałem o Karpowiczu.