Mentionsy

Dzisiaj poezja Krystyny Miłobędzkiej.

I taka pewnie by się podobała Krystynie Miłobędzkiej.

które byłyby tak do pisarki, do autorki swojej, do poetki przywiązani, jak to mnóstwo ludzi przywiązanych do Krystyny Miłobędzkiej.

Ona będzie u Krystyny Miłobędzkiej w tym tomie obecna.

I wtedy wydaje się, że należałoby je tak u Paula Celana, należałoby je tak brać jak u Miłobędzkiej, że nic jest pełne.

I pomyślałem sobie, że to ciekawe, bo tak rozszerzamy dzisiaj o inną, więc proponuję, abyśmy w tej części jednak jeszcze się skoncentrowali na poezji Krystyny Miłobędzkiej.

Mężem pani Krystyny Miłobędzkiej był Andrzej Falkiewicz, wybitny eseista, filozof, człowiek piszący o teatrze i o literaturze, bardzo interesująco, bardzo ambitnie

Późnych, kiedy śmierć, starość nachodzą go coraz bardziej, jakoś dyktują mu wiersze, no to jest ta nic, do której się powróci, więc w tym sensie jest bliski Miłobędzkiej, tak jak ją tutaj przedstawiałem.

Przemijanie, czy ten ruch czasu dla Miłobędzkiej jest jednak silnie związany z jej filozoficznymi zainteresowaniami.

U Miłobędzkiej to nic, do którego się wraca po to, żeby nie istniejąc, w pewien sposób być tak przedegzystencjalnie, tak przedwiecznie-wiecznie.

Ale wtedy, kiedy się szuka znaczeń i szuka się dla znaczeń jakiegoś oparcia, to nie religia, ale rodzaj wiary albo pewnej intuicji lub wyobraźni metafizycznej rzecz jasna będzie się pojawiał u Krystyny Miłobędzkiej.

Bolesław Leśmian to była wielka postać w myślach Krystyny Miłobędzkiej.

Poezja Krystyny Miłobędzkiej.

I tak jak mówił pan profesor, rozmawialiśmy o zbiorze ostatnim autorskim, jeśli tak można powiedzieć, czyli cały zbiór, do którego wiersze zostały wybrane przez panią Krystynę Miłobędzką, który został zaprobowany, uzyskał imprimatur Krystyny Miłobędzkiej.

Robieniem jakichś programów, czy komponowaniem programów do wierszy Krystyny Miłobędzkiej.