Mentionsy

Orbanizm a demokracja nieliberalna.

Demokracja nieliberalna i Orban, bliźnięta bracia.

Mówimy Orban, a w domyśle demokracja nieliberalna.

Mówimy demokracja nieliberalna, a w domyśle Orban.

Sam w sobie termin demokracja nieliberalna był przez premiera Węgier używany dość często, a swoją popularność zawdzięcza m.in. właśnie mowie programowej Orbana z 2014 roku.

Orban jest, jaki jest, ale zarzuty kierowane w jego stronę niekoniecznie świadczą o takim czy innym systemie politycznym i chociaż rządom Fideszu oraz samej drodze tej partii do władzy na Węgrzech niezwykle blisko do najbardziej powszechnego wyobrażenia o nieliberalnej demokracji, której desygnaty spełniają na wielu polach, to do pełnego utożsamienia obu nie doszło.

Pierwszy gabinet Wiktora Orbana, wówczas najmłodszego europejskiego premiera, powstał w 1998 roku i był uważany za pozytywną zmianę wobec wcześniejszych rządów niedotrzymujących obietnic wyborczych.

Działacze skupieni wokół młodego Orbana, notabene sam Wiktor nosił się podobnie, nosili dżinsy, brody i długie włosy oraz utożsamiali się z wolnościowymi hasłami.

Także obecnie Fidesz funkcjonuje w ramach koalicji rządzącej z KDNP, która formalnym koalicjantem obozu Orbana została w 2006 roku.

W piątym rządzie Wiktora Orbana znajduje się tylko jeden minister z KDNP, Zolt Semien, wicepremier i minister Besteki.

Należy oddać Wiktorowi Orbanowi, że za jego rządów, konkretnie po ponownym dojściu do władzy Fideszu, rzeczywiście to nastąpiło, przynajmniej w sferze prawodawczej i retorycznej.

Nie można Orbanowi odmówić także aktywności w sferze symbolicznej.

Wiktor Orban poczytuje sobie za sukces fakt, iż Węgry przyciągają inwestorów spoza Unii Europejskiej, a samo państwo zachowuje pewien balans wymiany handlowej, nie opierając się w całości na żadnym innym kraju.

Orban wręcz sam nazywa się demokratą nieliberalnym, a liberałów z państw trzecich określa mianem swoich wrogów, stawiających w jednym szeregu z liberalną lewicą środowiskiem Gorciosana.

Jak mówił Orban na 29.

Przy okazji wyborów parlamentarnych w 2022 roku głównym rywalem Wiktora Orbana był Peter Markizaj, który w trakcie kampanii rozważył ewentualne wsparcie dla zaatakowanego sąsiada.

Skoro skupieni wokół Orbana politycy nie są w stanie z nimi współpracować, to mogą starać się atakować tę partię, oskarżając o pseudopatriotyzm, agenturę czy fanatyzm, nierzadko bez przedstawiania jasnych dowodów.

Zarzutem kierowanym w stronę węgierskiego ustroju jest, prócz stricte ideologicznych sporów o obrany przez Fidesz kierunek w polityce zagranicznej czy obyczajowej, skala nepotyzmu na Węgrzech rządzonych przez Orbana w ostatnich piętnastu latach.

Niezależnie od tego, czy Węgry nazyjemy demokracją liberalną, nieliberalną, czy nawet okrzykniemy Orbana dyktatorem, korupcja na Węgrzech będzie patologią

Krytycy Orbana, w tym jego były współpracownik Józef Debreceni, którego biografia premiera zrobiła zawrotną karierę także poza granicami kraju, zarzucają mu niezłomną rządzę władzy i obsadzanie najwyższych stanowisk swoimi krewnymi względnie zaufanymi przyjaciółmi.

Podobnie o systemie węgierskim nie świadczy zarzut Christiana Orbana, jakoby Fidesz skupiał się wyłącznie na utrzymaniu władzy przy użyciu niedemokratycznych metod demokracji.

Nie jest również słuszne porównywanie Orbana do Hortiego czy Kadara, mając na uwadze zupełnie inne realia polityczne.

Czy więc Orban jest nieliberalnym demokratą?