Mentionsy

Malarką, złym demiurgiem okazuje się bowiem Aline i jej mąż Renoir, bo Aline właściwie próbuje ratować resztki tego płótna i ludzi, którzy w nim żyją, ostrzegając ich poprzez pisanie tej liczby na monolicie przed gumarzem, którego z kolei dokonuje jej mąż.

Płatki białych kwiatów symbolizują Aline, czerwone kwiaty Renoir.

namalowanego, gdzie pozostawała cząstka jej syna i ojciec rodziny, jej mąż, Renoir, celem wyciągnięcia żony z tego nierzeczywistego świata, uratowania jej, przyciągnięcia jej do rzeczywistości, następnie próby odbudowy rodziny.

Ja jestem zachwycona głównie Renoir.

I to dotyczy tak naprawdę wszystkich postaci, zarówno tych czterech głównych członków ekspedycji, którymi sterujemy, jak i bohaterów pobocznych, którzy im następnie towarzyszą, jak Verso, SQL czy Monoco, ale mamy też do czynienia z dwoma antagonistami doskonałymi, bo z jednej strony jest to malarka, z drugiej strony jest to wspomniany przez ciebie Renoir.

są w stanie dokonywać czynów wielkich, odważnych, ale jednocześnie są w stanie się załamać, jak przecież Gustaw, który jawi nam się od początku jako ten najbardziej odważny, jako lider ekspedycji, którym początkowo sterujemy, ale który po tym, jak ekspedycja na samym początku zostaje prawie w całości wymordowana przez Renoira albo przez namalowanego Renoira, no bo też mamy do czynienia tutaj z opowieścią szkatułkową w opowieści szkatułkowej.

Ale oprócz poświęcenia ekspedycji dla sprawy mamy też poświęcenie verso i poświęcenie Renoir dla rodziny.

Renoir mówi, jeśli muszę być waszym koszmarem, by was obudzić, niech tak będzie.

Jego ojciec Renoir też jest gotów poświęcić siebie, wchodząc do obrazu celem uratowania, wyciągnięcia z niego swojej żony Aline, rozpoczynając gomasz i celem zniszczenia Lumière finalnego, tak aby unicestwić...

Oba zakończenia są oczywiście na swój sposób dramatyczne, ale można je rozpatrywać na kilka sposobów, bo zakończenie, gdzie Verso, syn Renoir i Aline, a brat Mael, jak się na końcu okazuje, każe małemu Verso z przeszłości, temu, który wyblakł, przestać malować ten obraz będący...

Znowu Mael stoi gdzieś z tyłu, wykluczona, pozostawiona na uboczu, a rodzice, czyli Aline i Renoir być może są na drodze ku tego, aby jako małżeństwo się ponownie zjednoczyć, ale ich dzieci są nadal gdzieś na boku, pozostawione samymi sobą.

plan, który stał się dla nas jasny dopiero po jakimś czasie i w tym kontekście postać Renoir jest podobna konceptualnie do Boga, bo jego zamysł był niezrozumiały dla ekspedycji, a później objawia się cała ta bogata myśl stojąca za tym, jak w tych słowach, Louisa.

No i Renoir, jak dla mnie postać doskonała, która odzwierciedla te słowa.

Mnie osobiście rozłożył na łopatki wspaniały Andy Serkis, podkładający głos Renoir.

Dla mnie niesamowite też było oglądanie reakcji różnych graczy na ten plot twist i najbardziej epickie sceny, na przykład walka właśnie z Renoir, kiedy mówi dość i nagle ten świat wokół zamienia się w pękniętą przestrzeń pełną symboli rodziny de Sondre.