Mentionsy

Że tak niedawno żył jeszcze Pablo Picasso.

Pablo Picasso, ale chociażby Modigliani, Degas, Van Gogh, Guggen, Renoir, wszyscy, ale nie w tym samym momencie.

I ta książka zaczyna się w momencie, kiedy 19-letni Pablo Picasso przyjeżdża do Paryża.

Mi przychodzi od razu taka rzecz, o której kiedyś czytałam chyba w jakiejś biografii Picasso, że jak mieszkał z przyjaciółmi w Paryżu, nie wiem czy każdy miał swój pokój, chyba nie, z tego wynika, bo Pablo jako pracoholik...

To tutaj w ogóle Pablo Picasso poznał naganiacza.

Po prostu zawsze mamy prawo popełniać błędy i jakby trzeba się przygotować na te porażki, bo nawet wybitny Pablo Picasso był zdolny od urodzenia, ale nie miał tak łatwo w życiu.

No i jego emocje były tak skrajne, że wspominał Picassowi o samobójstwie, więc Pablo stwierdził, że dobrze mu zrobi, jak zmieni miejsce i wrócą na stare śmieci.

Jak wpiszecie Kasachema z Pablo Picasso, to Wam się pojawią.

Była taka kamienica, która nazywa się Béthout-le-Voire, wybaczcie za wymowę, i to było miejsce, w którym wielu artystów, w tym Pablo Picasso, wynajmowało swoje miejsce, w którym mieszkali i tworzyli.

Więc na przykład Pablo Picasso zimą wraz ze swoją ówczesną Lafiryndą Fernandą spędzali całe dnie w łóżku, by się ogrzewać.

Więc Pablo Picasso latem malował całkowicie na gusienki.

Ponieważ zazwyczaj rysuję ja, Picasso, jako takiego okrutnego człowieka, jakim stał się w przyszłości, ale teraz chcę Wam opowiedzieć o 23-letnim Pablo, który pierwszy raz w życiu zaznał miłości, bo do Paryża przyjechał biedny i smutny.