Mentionsy

I oczywiście przełomem w życiu artystycznym Dwurnika było poznanie sztuki jego chyba największego mistrza, czyli Nikifora.

No i dlatego chcę Wam opowiedzieć trochę o tej sztuce Dwurnika, bo jest to taki totalnie dosadny realizm i groteskowość, to co mi się bardzo podoba w Edwardzie Dwurniku.

I skoro już o tym szczerze opowiadam, no to korzystam z okazji i oświadczę na łamach niniejszej publikacji, że gwarantuję, że jak się kupuje w galerii obraz dwurnika, to jest to obraz dwurnika.

Ale jest też inna ciekawostka, bo on nawet przez lata rozdawał akwarelki w stu procentach autorstwa swojej bodajże kuzynki, ale podpisywał się jako Edward Dwurnik, nic w nich nie zmieniał, bo na przykład ktoś kupił obraz, więc on dodawał taką akwarelkę i on wiedział, że klienci się cieszą, że mają jakby gratis inne dzieło Edwarda Dwurnika,

No jest jeszcze wiele takich tam ciekawych niuansów z paryskiego życia, ale moi drodzy, garsonki już są wygniecione, więc musimy wrócić do Warszawy, bo tutaj się kończy przygoda dwurnika.

Też gdzieś czytałam jakiś wywiad z Polą, to było kilka, jakieś trzy miesiące po śmierci właśnie jej taty, Edwarda Dwurnika i powiedziała, że to co najważniejsze jej dał ojciec, to fakt tej otwartości, tego, że nigdy nie zamykał przed nią drzwi swojej pracowni i pozwalał jej po prostu mazać po tych swoich obrazach, więc myślę, że to było naprawdę wspaniałe podejście.

Ja oczywiście przygotowując ten podcast nie bazowałam wyłącznie na książce, ale też i na artykułach, na różnych źródłach, na wypowiedziach osób, które znały Dwurnika i oglądałam też wywiady, bo jest kilka ciekawych wywiadów z Edwardem Dwurnikiem gdzieś tam na YouTubie, więc też możecie sobie je obejrzeć.