Mentionsy

I tak naprawdę właśnie wtedy Hockney poznał Warhola, dzięki czemu też poznał bardzo wielu wpływowych ludzi ze świata sztuki, którzy faktycznie mogli mu pomóc potem w karierze.

No i w tym jednym wywiadzie właśnie Hockney opowiadał o tym, jak poznał Andiego Warhola, no i ten dziennikarz zapytał się właśnie Hockneya,

jak to było znać tego wielkiego i słynnego Andy'ego Warhola.

A Hockney powiedział, że tak naprawdę to nikt do końca nie znał Warhola i fajne było to, bo on powiedział, że on uwielbia sztukę Andy'ego Warhola i że to był zaszczyt go poznać.

I pamiętam właśnie, że Hockney zrobił portret Warhola, ale też Andy zrobił jego portret, myślę, że nie jeden.

No i co najważniejsze, no to Hockney mówił, że naprawdę lubił Andy'ego Warhola, także miło wspomina ten czas, ale było też jedno wspomnienie.

No to wszyscy oczywiście zebrali się na tym pogrzebie, wspominali Andiego Warhola i kiedy zakończyła się cała ceremonia, no to Hockney wrócił do hotelu na szesnaste piętro ze swoimi przyjaciółmi.

Domniemam, że wrócili po prostu gdzieś tam wznieść cheersik za drogiego Andiego Warhola, za jego ostatnią imprezę.

Ale on wtedy właśnie odwrócił się i spojrzał na tych swoich przyjaciół, którzy też byli przyjaciółmi Andy'ego Warhola i powiedział Boże, skończyła się pewna era, że bez Andy'ego Warhola to już nie będzie to samo.

Że ta cała bohema nie będzie już nigdy wyglądała tak, jak wyglądała za czasów Andy'ego Warhola.

Także to mi się bardzo podoba, bo nawet nigdy nie zwróciłam uwagi, że on faktycznie nie był naturalnym blondynem i też są porównania do tego, że przecież Andy Warhol zawsze nosił peruki właśnie takie białe, więc że jest to jakieś nawiązanie do Warhola, ale kto wie, myślę, że tylko Hockney to wie, a na pewno tego nie zdradzi.