Mentionsy

Z zainteresowaniem sięgam po książkę Georgii Gospodinowa, Ogrodnik i śmierć.

A tutaj z założenia chodzi o zbieżność pomiędzy literaturą a rzeczywistością, czyli jest to jednocześnie dziennik autentyczny, czyli mamy pisarza, Georgi Gospodinowa, tego pisarza, który wypełnia nam, którego przeżycia wypełniają nam karty tej książki.

Kilka zdań Gospodinowa zacytowane jest dla mnie bardzo interesujące, ponieważ Gospodinow robi nam tutaj przegląd odwołań literackich.

I dlatego bardzo zręczne są takie uwagi, które np. czytamy u Gospodinowa.

Relacje z ojcem u Gospodinowa.

Co natomiast dla mnie jest przykuwające w tej Ugadze Gospodinowa?

Myślę, że bardzo wielu czytelników będzie Gospodinowa czytało w taki właśnie sposób.

Sięgamy do Gospodinowa.

I jednocześnie to motto jest klamrą całego tekstu Gospodinowa, bo jest jednocześnie ostatnim zdaniem tej opowieści.

To są też obserwacje, które wielokrotnie już widzieliśmy, słyszeliśmy i tutaj oryginalny jest tylko ton wypowiedzi, czy też sposób wypowiedzi, sposób powieści Gospodinowa.

Czyli cały ten tekst Gospodinowa rozpoczyna się właśnie od takiego komentarza.

I dlatego to, że porządek fikcji dominuje u Gospodinowa, jest czymś, co dla mnie jest plusem.