Mentionsy

Pretensje zgłaszane przezeń do Karabachu stawiały go w konflikcie z nadciągającą od zachodu potęgą osmańskich Turków, których sułtan Bayazyd zajął niedawno kilka małych państwewek leżących we wschodniej Anatolii.

Bayazyd uciekł się nawet do znieważania małżonek Timura, co w świecie islamskim było szczególnie niewdzięcznym wybiegiem.

Bayazyd był w końcu sławetnym zbrojnym ramieniem islamu i wojna przeciwko niemu mogła zachwiać wizerunkiem Timura jako obrońcy religii.

Wyzwanie rzucone Bayazydowi było jasne i klarowne.

Teraz postanowił rozprawić się z Bayazydem.

Przed rozprawą z Bayazydem Timur próbował rozwiązań dyplomatycznych, domagając się wycofania sułtana ze spornych regionów, które pragnął zwrócić ich poprzednim władcom, teraz będącym jego podwładnymi.

Bayazyd nie mógł przystać na takie żądania, nie tracąc przy tym twarzy.

Z typowym jeźdźcą Wielkiego Emira Bayazyd mógł przeciwstawić swoich ciężkozbrojnych spachisów, którzy pod Nikopolis bardzo zręcznie rozprawili się z kwiatem europejskiego rycerstwa.

Bayazyd gnał swoje siły, aby zastąpić drogę Timurowi możliwie szybko, co wpłynęło na wyczerpanie żołnierzy maszerujących w letnim skwarze.

Zirytowany Bayazyd przyjął ofensywną postawę na przekór radom swoich doradców, którzy sugerowali zajęcie łatwego do obrony terenu i czekanie na ruchy przeciwnika.

Bayazyd mógł z dużą dozą niepewności podchodzić do lojalności niektórych spośród swoich oddziałów.

Słynne starcie na kosowym polu w pewien szczególny sposób połączyło ze sobą sułtana Bayazyda i jego wasala, księcia Stefana Łazarewicza.

Sułtan Murad I, ojciec Bayazyda, miał zginąć z ręki jednego z serbskich rycerzy, który zdołał przedrzeć się do tureckiego obozu.

Dla Bayazyda sam fakt dostania się do niewoli musiał być wstrząsającym upokorzeniem, które podkopało jego organizm i wolę życia.