Mentionsy

Problemem Bajazyda był jednak brak liczących się sojuszników.

Agresywna taktyka Bajazyda nie sprawdziła się.

Decydujące starcie, do którego doszło 28 lipca 1402 roku, od samego początku szło nie po myśli Bajazyda.

Zdrada Turkmenów wprowadziła kompletne zamieszanie na lewym skrzydle, na którym dowodził jeden z synów Bajazyda, Sulejman.

W samym sercu armii Bajazyda powstała kolejna wyrwa utworzona przez zdradę anatolijskich wasali, którzy w tym momencie postanowili skorzystać z okazji i również przeszli na stronę Timura.

Nawet dzielni Serbowie Stefana Łazarewicza musieli się w pewnym momencie przebijać z powrotem z prawego skrzydła do Bajazyda znajdującego się w centrum.

Do legendy przeszedł los pojmanego Bajazyda, który opisywano na przeróżne sposoby.

Timur traktował Bajazyda i jego najbliższą rodzinę jako triumfalne błyskotki, którymi można się było wszem i wobec chwalić.

Źródła tureckie ze zrozumiałych powodów były oszczędne w opisach gorzkiego losu Bajazyda, a u źródła późniejszej czarnej legendy otaczającej jego niewolę mogła stać propaganda samego Timura, która wszem i wobec głosiła, że turecki sułtan był marnym jeńcem triumfatora.

Olivera, siostra księcia Stefana Łazarewicza, została wydana za Bajazyda po klęsce na Kosowym Polu, aby ocalić chociaż część niezależności Serbii.

Zwycięzca uwolnił także dwóch synów Bajazyda, którzy musieli mu złożyć hołd.

Wyzwolił spod panowania Osmanów wszystkie podbite za czasów Bajazyda państewka, emiraty i sułtanaty, cofając tym samym turecką ekspansję o kilka dekad wstecz.

Następnie nadał synom Bajazyda odrębne domeny, przeczuwając, że ci wkrótce skoczą sobie do gardeł, walcząc o poszerzenie swoich dzielnic.

Już wkrótce czterej synowie Bajazyda, Isa, Sulejman, Mehmed i Musa, zgodnie z jego oczekiwaniami, zaczęli walczyć ze sobą, wpędzając osłabione i rozbite państwo Osmanów w okres znany w Europie jako Osmańskie Interregnum.

11 lat wojen domowych, na których skorzystali głównie sąsiedzi Turków, szczególnie Konstantynopol, który mógł złapać oddech od nieustannych oblężeń i blokad morskich Bajazyda.

Pomimo, że byli oni zaciekłymi przeciwnikami Bajazyda, przed którym skutecznie bronili swojej fortecy nad brzegami Morza Egejskiego, Timur nie zamierzał okazywać im litości.

Tylko chwilę zajęło bowiem uświadomienie sobie, że ten azjatycki zdobywca, który tak łatwo zmiażdżył potężnego Bajazyda, może teraz wkroczyć do Europy.