Mentionsy

spytał któregoś razu w pruszkowskim zamku rycerz Wańka, popatrując na kompanów.

Nie dawał za wygraną rycerz Wańka.

spytał znów rycerz Wańka.

A rycerz Wańka z rycerzem Kajtkiem ujawnili, czemu tak siedzą i liczą, parając się zajęciem godnym kupców bardziej niż rycerzy.

Nie posiadał się z oburzenia rycerz Wańka i aż garncem pełnym wina o spękaty blat okrągłego stołu strzelił, a krwisto-czerwone bryzgi miotnęły naokoło jak deszcz karminowy.

wykrzyknął, poderwawszy się z siedziska, rycerz Wańka.

Wzięli rycerze Kajtek, Słowik, Malizna i Wańka, swe czarne bety-karety i ruszyli w świat szeroki.